TAreque

 
 
Ik? Ik was Tareque, de eerste Greyhound van Baasje, en later ook van Vrouwtje.


Daarvoor kenden ze mijn ras niet eens, kun je nagaan. Baasje heeft me in het Asiel in Velp opgehaald, op 4 December 1993, op de fiets. Ik was een klein greyhoundje, dat achterin de kooi stond te wachten. Ik hoefde niet zo nodig m’n gezicht te laten zien zoals m’n broers en zussen. 


Al gauw sliep ik in Bed. (hihi) en dat ben ik m’n hele leven blijven doen.


Toen Baasje ineens Pee leerde kennen, wilde Pee mij ook leren kennen (vreemd hoor, ik ben hartstikke lief) en heb ik daar een weekje gelogeerd. LEUK joh, die Duinen, lekker rennen en overal konijnen,- en hazen luchtjes.


In m’n hele leven ben ik 1 keer ziek geweest, en daar ben ik toen aan geopereerd.


Aan het eind van m’n leven had ik ineens een hartslag van 240 slagen per minuut, tegen normaal 50 a 55. Daar hebben baasje en vrouwtje nog alles aan proberen te doen met medicijnen en zo, maar ik was op. Mijn bijnaam was al een tijdje Opa, en dat was niet omdat ik zo’n jeugdige uitstraling had, al ben ik in m’n hart altijd een Pup gebleven.


Op 4 juli 2005 moesten Baasje en Vrouwtje dan ook besluiten om me een enkele reis naar de hondenhemel te geven.


Gelukkig ben ik niet vergeten, Baasje en Vrouwtje hebben het nog heel vaak over me, en ik hang ook prominent aan de muur, in de vorm van een schilderij van 1 van mijn laatste foto’s, en hebben ze Tara naar me vernoemd.


De foto hierboven met Baasje is de laatste samen.

 

Wat je moet weten

Mijn laatste foto's

 

Alles over mij