Filosofie

Het Negenvlak

De aanleiding

Op een bepaald moment heb ik al mijn projecten voor de vrije tijd beëindigd. De reden hiervan was het feit dat ik min of meer burnout geraakt was. Op weg naar herstel werd mij de opdracht gegeven een onderwerp te bedenken voor het zogenaamde themagesprek. De keus viel op een thema dat mij al een tijdje bezighoudt: het in de Nde normaalvorm brengen van de wereld om mij heen. Normaliseren is het proces waarbij, door middel van decompositie, een systeem integer en efficiënt gemaakt kan worden. Het is een techniek uit de wereld van de informatica.


Een wereld in de Nde normaalvorm is:

Vanaf januari dit jaar ben ik aan dit project begonnen. In de informatica wordt normaliseren toegepast voor het structureren van gegevensverzamelingen. Ik wilde de wereld structureren, om hem voor mij begrijpelijk te maken. Een tweetal herinneringen uit het verleden sterkten mij in de overtuiging dat zoiets ook haalbaar is.


Allereerst het feit dat wij op het voortgezet onderwijs leren dat er twee soorten chemische reacties zijn: zuur-base reacties (H+ ofwel proton) en redox reacties (elektron). Johannes Nicolaus Bronsted kwam tot de conclusie dat een zuur een proton afgeeft en een base een proton opneemt. Gilbert Newton Lewis kwam tot de conclusie dat een zuur een elektronen-paar opneemt en een base een elektronen-paar afgeeft. Aldus kwamen ze samen tot de conclusie dat er maar één soort chemische reacties is: Bronsted zuur-base reacties. Er blijkt geen verschil te zijn, zodra je meer gedetailleerd kijkt naar wat er werkelijk gebeurd (complexiteitsreductie).


Ten tweede Stephen Hawkin: Als "God" deel van het raadsel uitmaakt, zal Hij vanzelf tevoorschijn komen. Hawkin is vol vertrouwen in de goede afloop die we naar zijn inschatting over een jaar of tien zullen beleven. De laatste zin van zijn boek luidt: Zodra we een volledige theorie zullen ontdekken (bedoeld is de zogenaamde Grand Unified Theory, die alle natuurkrachten onder één noemer brengt), zal deze na verloop van tijd voor iedereen begrijpelijk zijn, niet alleen voor een handjevol geleerden. Dan kunnen allen, filosofen, geleerden en gewone mensen (let op de formulering) deelnemen aan de discussie waarom wij en het heelal bestaan.


Het resultaat van de Nde normaalvorm werd uiteindelijk een drie-bij-drie matrix. Deze matrix heb ik het Negenvlak genoemd. Dit Negenvlak zal, eerst samengevat, daarna uitgebreid, worden beschreven






Het Negenvlak

Het Negenvlak bestaat uit 3 rijen (1 t/m 3), 3 kolommen (A t/m C), twee pijlen (horizontaal en verticaal) en twee gekleurde gebieden (rood en blauw). Uiteraard zijn er 4 + 4 = 8 grenzen en 2 overgangen.


De drie rijen:

A1 t/m C1, komt overeen met het Spirituele
A2 t/m C2, komt overeen met het Overgangsgebied
A3 t/m C3, komt overeen met het Fysieke

De drie kolommen:

A1 t/m A3,
komt overeen met Geloven (ik)
B1 t/m B3,
komt overeen met Weten (wij)
C1 t/m C3,
komt overeen met Waarheid (het)

Twee pijlen:

Twee gekleurde gebieden:

De vier horizontale grenzen:

  ↓ de grens van het absolute niets naar het Spirituele ↓
1: ↓ de overgang van het Spirituele naar het overgangsgebied ↓
2: ↓ de overgang van het overgangsgebied naar het Fysieke ↓
3: ↓ de grens van het Fysieke naar het absolute niets ↓

De vier verticale grenzen:

 A:B:C:
de Wedergeboorte →de Bekering →de Dood →het Volmaakte →

De twee overgangen:

Het hier gebruikte Negenvlak is voor het gemak symmetrisch gekozen. Het is uiteraard denkbaar dat de rijen en de kolommen onderling uit verhouding zijn, dat wil zeggen niet 1/3 deel van het totaal. Het variëren van de rijhoogte en/of de kolombreedte heeft implicaties tot gevolg. Deze implicaties heb ik niet onderzocht. Wiskundig gezien maakt het niet uit. De verhouding Goed : Kwaad blijft 50 : 50, immers de oppervlakte van het blauwe gebied (basis maal halve hoogte) is invariant.