De eerste topazen zijn rond 1980 voor het eerst gekweekt en werden toen ook wel melanine centraal genoemd. Bij wie deze mutant voor het eerst is opgetreden is helaas niet meer te achterhalen,wel is bekent dat dhr. Ascheri uit Parijs een van de eerste was die de topaas verder heeft ontwikkeld door de topaas in de diversen basiskleuren te kweken. De duidelijke kenmerken van de topaas zijn een duidelijke omzoming in de pennen, omdat het pigment tegen de schacht is geconcentreerd, ook is de schacht zelf kleurloos. De hoorndelen van de topazen zullen door de vermindering van het zwartpigment licht van kleur zijn. De Topaasfactor werkt recessief en de vererving is onafhankelijk. 

Zwarttopaas

Bij de topazen uit de zwartreeks zal er altijd phaeomelanine zichtbaar blijven men is er nog steeds niet in geslaagd om dit weg te kweken. De melanine is daar door bruinzwart.

Agaattopaas

In de agaatreeks zijn de vogels al een stuk helderder. Vooral met de witte grondkleur zijn er al prachtige exemplaren te bewonderen. Het grootste probleem bij de agaatreeks in rood en geel is het verkrijgen van melanine op de kop.

Bij agaattopaas met wit is duidelijk te zien dat deze genetisch afstammen van de mozaïeken. Omdat er bij de mannen een duidelijke voorhoofdsband ontstaat. Om een goede topaaskenmerk te kweken zal men met splitvogels met een sterk melanine bezit moeten kweken om de melanine goed zichtbaar te houden.

In de mozaïek reeks zijn er wel al heel mooie contrastrijke en gemelaniseerde vogels te zien.