>De lange weg naar een familiewapen

 Dit verhaal begint op 2 september 2011, de dag dat ik als oud-voorzitter en medeoprichter van onze familiestichting “Van Vuijlturv tot Ve(e)lenturf” de leeftijd van 80 jaar bereikte. Een kroonjaar waar je wel even stil bij mag staan en dat je niet zomaar voorbij laat

laat gaan. Althans, zo dachten onze kinderen erover. Zo vroeg onze oudste zoon, Ton op mijn verjaardag het woord. “Pa, wij vinden dat uw levenswerk niet volledig is, het is naar onze mening nog niet bekroond”, waarbij hij doelde op het genealogisch onderzoek van de families Veelenturf en Velenturf, onze stamboom. Door onze kleinkinderen werd daarbij een cadeau aangeboden in de vorm van drie in zilverpapier gepakte A-4-tjes met ontwerpen van een familiewapen. “Want”, zei onze oudste zoon, “wij vinden dat als kroon op uw werk een familiewapen past.” De ontwerpen waren gemaakt door een expert in de heraldiek. 

 Dat het ontwerpen van een familiewapen zo moeilijk was, hadden onze kinderen niet gedacht. Zoveel regels en richtlijnen. Dit mag wel, dat mag niet. De heraldicus werd eerst op de hoogte gebracht van de karakteristieken van onze familie. Natuurlijk moest duidelijk het vervenen in het wapen uitgedrukt worden. Dus waren de eerste ontwerpen voorzien van een blauw veld, voorstellende het water en was er een turfschep, de zogenaamde opsteker, in aangebracht samen met een viertal goudkleurige turfjes, voorstellende het bruine goud. Onze kinderen waren er niet zo enthousiast over en ook ik moest toegeven dat ik het turfstekerattribuut niet direct herkende. En waarom maar vier turfjes? 

Ik heb dan ook voorgesteld om zelf met de heraldicus contact op te nemen en van gedachten te wisselen. Ik heb aangegeven dat ik het belangrijkste attribuut in het wapen miste, de baggerbeugel. Immers werd door onze voorouders in de Ronde Venen het veen niet gestoken maar door middel van de baggerbeugel uit het water gehaald en op de legakker ter droging gelegd en naderhand gestoken. Dat is immers het zgn. slagturven. Voorts is de laagveenturf niet bruin van kleur maar meer zwart/grijs. Omdat er in de heraldiek echter zeer strenge bepalingen en voorschriften zijn, moesten er wel aanpassingen gemaakt worden. Zo mogen er nooit twee kleuren over elkaar worden gebruikt, wat betekende dat er geen zwart/grijze turfjes in het blauwe veld konden worden aangebracht. Maar omdat turf het “bruine goud” genoemd wordt, kon ik met de gouden kleur  van de turfjes wel leven. Het resultaat ziet u hieronder afgebeeld.

Het wapen moest echter nog worden geregistreerd bij het Centraal Bureau voor Genealogie (CBG). Zij konden echter aan dit ontwerp geen goedkeuring hechten. De verhouding baggerbeugel en opsteker klopte niet. De baggerbeugel heeft nl. een lengte van enkele meters. Dus werd door het CBG een nieuw ontwerp gemaakt waarin alleen het attribuut dat zowel bij hoogveen- als laagveenwinning wordt gebruikt, voorkomt. Dat voorwerp was inderdaad direct herkenbaar. Het wapen werd aangepast en geregistreerd en is mij in februari door het CBG aangeboden. 

Het wapen kan als volgt worden beschreven:
Het blauwe veld stelt het water voor in de Ronde Venen, waar onze voorvaderen het beroep van vervener en turfschipper uitoefenden. U ziet de schep waarmee de gebaggerde turf op de legakkers werd gedeponeerd om te drogen, gestoken en later vervoerd te worden.

De zes gouden turfjes, het bruine goud, stellen de zes takken voor, aan de linkerzijde de drie takken van de broers Cornelis, Ferdinandus en Andreas, de stamhouders van de familie Veelenturf, met twee é’s. Aan de rechterzijde de drie broers Jacobus, Petrus en Johannes, de drie takken Veelenturf met twee é’s en één é. 

 Als helmteken is de zwaan aangebracht, een zwaan met uitgespreide vleugels, voorstellende de beschermer van alle generaties van de zes takken Ve(e)lenturf. De zwaan is het symbool voor trouw, liefde, wijsheid, kracht, elegantie en harmonie. En is dat niet herkenbaar in onze stamboom? Er zijn  twee uitvoeringen, één voor de families Veelenturf en één voor de families Velenturf.

In de bestuursvergadering van 12 februari 2012 is het wapen aangeboden aan onze familiestichting. Dat betekent dat alle dragers van de namen Veelenturf of Velenturf  dit wapen mogen voeren. U mag dus in uw zegelring het wapen laten graveren of briefpapier laten maken. Of misschien wel een gebrandschilderd raam of een geschilderd bord laten maken. 

Ik wens u er veel plezier mee.
Jan Veelenturf 

 

Terug naar begin