26 april Vancouver-Burlington
(USA)
27 april Burlington-Everett-Burlington
28 april Burlington-Seattle
29 april
30 april
01 mei
02 mei Copalis Beach-Olympic park rain
forest-La Push
03 mei
04 mei Port Angeles (USA) -Victoria-
05 mei Sproat Lake-Tofino (bear watching)
06 mei Tofino-Ucluelet
07 mei Ucluelet-Nanaimo-Twassan-Duke point
(orca,s onderweg!)
08 mei Duke point-Stanley Park-Brittania
beach (mijnwerkers museum)-Whistler
09 mei Whistler
10 mei Whistler-Nairn
waterfall,Lillooet (
11 mei Lillooet-Hope
12 mei Hope-Vancouver
13 mei Vancouver
14 mei Vancouver-Londen-Amsterdam
Hieronder staat een filmpje van deze vakantie
Vandaag de dag dat we op vakantie gaan! Het was een vroegertje, want om 3.15 ging het wekkertje al!
Nog heel even liggen en toen de kinderen maar wakker
gemaakt. Iets later zat iedereen slaapdronken in
de keuken. Al een half uurtje
later werden we opgehaald met een taxibusje. Relaxed hoor!
Uiteraard was het heel rustig op de weg en we hoefden ook
verder niet iemand anders op te halen dus waren we
snel op Schiphol. Nadat
alles was uitgepakt ( het leek wel een volksverhuizing! ) naar binnen en op
naar het inchecken.
Op het bord stond dat het inchecken om 5.05 zou beginnen, maar
er was nog niemand te zien. 3 kwartier later konden
we dan eindelijk inchecken
( we hadden nog wat langer op bed kunnen liggen! ).En zo ging het eigenlijk de gehele tijd,
wat betreft controles.
Ons geduld werd behoorlijk op de proef gesteld.
Op Schiphol zagen we de zon opkomen en iets na 8.00 uur vertrokken we dan naar Londen.
De kinderen genoten van het opstijgen en hierna van het
uitpakken van cadeautjes voor onderweg.
In Londen duurde de controles weer erg
lang en het werd dan ook een snel ontbijt.
Toen door naar Vancouver. Vanaf Londen vlogen we over Schotland, IJsland, Groenland en Noord Canada.
Dit keer in een Boeing 777: groot en luxe hoor! Ondanks de luxe zoals spelletjes, muziek, tv enz op het
schermpje
voor je, hadden de kinderen het op een gegeven moment toch wel gehad. Aan het eind had Niels last van buikpijn
en Kim was gewoon
helemaal op. Ze was doodmoe en het was dan ook heerlijk iets later buiten
te lopen.
In Vancouver was het prachtig weer en na een kort
telefoontje werden we dan ook snel opgehaald door personeel
van het Accent Inn
hotel. Het was te laat om nog op pad te gaan en daarom na douchen
en opgefrist te zijn,
hebben we maar een ommetje in de buurt gemaakt.
Tegenover het Hotel zat een McDonald's en daar hebben we dan
ook wat gedronken.
De “mannen” zijn nog wat verder de buurt gaan bekijken, terwijl
Kim en Annemiek terug zijn gegaan naar de hotel-
kamer. Kim hoefde haar kussen
nog niet eens te ruiken, of ze was al weg.
Ze heeft een uurtje geslapen en toen Jacques en Niels terug kwamen hebben wij ook nog een half uurtje
op bed
gelegen.
Hierna aan de overkant gedineerd bij Mac Donald, waarna
Niels en Jacques zich vergaapten aan de luxe wagens,
zoals BMW’s X3 en X5 en
Porsche Cayenne die daar bij een garage stonden.
En dan ging het vooral om de prijzen. Wat een verschil met
Nederland! Soms minder dan de helft van de prijzen
in Nederland!
Jacques zocht de prijs op van de Porsche Cayenne in
Nederland.
In Nederland kost deze auto € 87.900 in Canada (omgerekend in euro,s) € 39.216!
Wat een verschil he! Niels liep voortdurend te dagdromen welke auto hij later ging kopen.
Bij terugkomst is Kim nog lekker in bad gegaan en daarna
ploften iedereen in!
Het was een vermoeiend eerste dagje.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Iets na 24.00 vanmorgen dacht Niels even dat er een Boeing
de slaapkamer in zou vliegen bij ons.
Ook Jacques werd er wakker van, want de
tv stond te trillen op het tafeltje! Zo dichtbij vloog hij dus over!
Rond 02.00 was iedereen klaar wakker. We hebben even kort
gekletst, maar hierna zijn Kim en Jacques
weer opnieuw in slaap gevallen. Om 04.00
dan weer wakker en na kletsen e.d uiteindelijk er toch uitgegaan.
Kim is weer in bad gegaan en hierna hebben we bij de
overbuurman McDonald's ontbeten.
Bij terug komst probeerde we Canadream (hier hebben we de
camper gehuurd) te bellen. In eerste instantie
lukte dit niet, maar met
medewerking van de hoteldame lukte het dan toch en werden we rond 9.15
opgepikt.
Na een uitgebreide uitleg mochten we hem dan meenemen en gingen we
gelijk via de Interstate 5 op naar de
grens.
Dit omdat ons gezegd was dat de camper wel erg breed was voor de gewone baan voor personenwagens.
Dit werd bij de grens echter niet gewaardeerd! Er werd flink op ons gescholden door de Amerikaanse douaniers.
(welkom in America…) Geen goede binnenkomst dus.
Na de hele formulierenhandel, vingerafdrukken enz. konden we
dan toch eindelijk weg.
We reden door naar Burlington waar een supergrote
supermarkt zat (alles is groot, ja we zijn in Amerika)
genaamd Haggen.
Vooral de snoepafdeling bracht de kinderen in extase!
Hierna weer een klein stukje terug op naar de eerste camping,
die we thuis al geboekt hadden.
Het was de KOA camping te Burlington.
Terwijl Jacques en Annemiek druk waren met de camper in orde
maken (alle tassen konden worden
uitgepakt) vermaakten de kinderen zich in het
zwembad en later op de midgetgolfbaan.‘s Avond makkelijk
eten en hierna zijn Annemiek en Kim nog wezen
midget golfen. Niels was rond
En terwijl Jacques en Annemiek aan de
koffie/thee zaten zat Kim nog wat te knutselen.
Hierna is ze naar bed gegaan en rond 21.30 volgde wij ook.
We moeten nog even in het tijdritme komen, maar het gaat al
iets beter!
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Het gaat al beter, want vanmorgen waren we om 3.30 wakker.
Vandaag (op Annemiek's verjaardag!) zijn we wezen "whale
watchen". Van te voren hadden we deze
tocht al geboektvia internet bij Island Adventures . Om 10.30 moesten we bij de haven zijn
van Everett
We gingen op tijd weg en dat was maar goed ook, want rond de
haven moesten we nog even zoeken,
maar voordat we bij de haven waren stak er
nog een wolf de weg over en hij had geluk dat hij niet gepakt
werd door een
auto want het was hartstikke druk op de weg!
Het was een flinke boot en we waren nog maar net de haven
uit, of daar lagen al zeeleeuwen op boeien
Wat een lief gezicht!
Onze fotocamera’s maakten overuren!
Iets nadat we de zeeleeuwen hadden verlaten, zagen we al snel walvissen.
Foto door Niels gemaakt
Het was echter erg moeilijk foto’s te maken, want het is
goed turen en dan plots komen ze boven en weg
zijn ze weer.
In het begin was
het vooral water wat we zagen spuiten, maar aan het eind zwommen er 3 walvissen
zo'n
Zeer voldaan reden we weer bij de haven weg.
Hierna op naar de Boeing Fabriek. Die zat op zo, n
kwartiertje rijden van de haven. Daar kwamen we om iets
voor 14.30 aan en om
15.00 ging de laatste tour van die dag weg. De tour duurde 1,5 uur. Met een bus reden
we naar 2 hallen.
Helaas mocht je geen binnen geen foto’s maken, maar het was
zeer interessant.
We mochten kijken in de assemblagehallen van de Boeing 747
en de Boeing 777, toevallig dus het vliegtuig
waar we mee naar Canada gekomen
waren.
Verteld werd dat men bezig is met de bouw van de laatste 100
Boeing 747, waarvan er maar 5 als passagiers
vliegtuig zullen worden uitgerust
en de rest dus als vrachtvliegtuig.
Verder werd er uitbundig verteld over het gloednieuwe
toestel, de Boeing 787 Dreamliner, waar men in mei
2009 vermoedelijk de allereerste
proefvluchten mee zal gaan maken.
We zagen er dan ook een in de productiehal staan, die
duidelijk in de eindfase van de bouw verkeerde.
Vanaf daar terug naar de camping. Bij terugkomst aten we
lekker aardbeientaart, en hierna begon Annemiek
aan het eten,
Jacques douchen
en de kids midget golven.
Na het eten ontdekten de kinderen een apart soort fiets, waar
ze tot in het donker mee rond karten op de
camping. Hiervoor miste Annemiek
trouwens tijdens de afwas ineens haar afwashulpje Niels. Die was even
vuilnis
wegbrengen, maar kwam niet meer terug. Toen ze hem dan toch maar eens ging
opzoeken, (want
afdrogen gaat niet vanzelf ) bleek hij in de gamehal te zitten
die hij net ontdekt had! Lachend liep hij daarna
weer mee naar de afwas.
Uiteindelijk lagen we om 21.30 op bed, hopelijk zijn we morgen niet zo vroeg meer wakker!
HIER kun je het verslag van de walvistocht lezen, gemaakt
door naturalist en gids (Kate Janes) van onze boottocht.
Als je iets naar beneden scrollt kom je op 27 April.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Het gaat iedere dag beter, want vandaag waren wij om 05.00
wakker en de kinderen om 06.00
Na het ontbijt reden de kinderen nog even rond op hun
speciale fietsen, maar al snel kwamen ze zonder terug,
met de mededeling dat je
die alleen mocht huren. Nu huren had even geen zin meer, want we zouden zo weg
gaan. Daarom zijn ze nog maar even gaan midgetgolven.
Hierna de boel ingepakt en op naar de grote supermarkt met
de grote snoepafdeling. De kinderen hebben hier
flink wat snoep ingeslagen op
de schepafdeling. (het is vakantie, dus er mag iets meer)
Toen door naar de volgende KOA camping in Seattle.(ook via
de Interstate 5) Kim viel halverwege in slaap.
Bij aankomst bleken ze toch iets minder voor de kinderen te
hebben.
Er is hier geen midgetgolfbaan,en het zwembad is een
buitenbad, en die is nu nog niet open. Ze moeten dus
genoegen nemen met de speeltuin op de camping.
Nadat we ons gesetteld hadden zijn we gaan informeren naar
de mogelijkheid van openbaar vervoer of site
see bus naar de "Museum Of Flight".
Met de bus bleek het erg lang te duren, maar een vrouw voor
in de winkel, die tevens werkte bij Boeing,
verzekerde ons dat het makkelijk te
rijden was en in 20 minuten.
We zagen dus af van een bus,en namen onze eigen bus. Dankzij de hulp van de Tomtom kwamen we
inderdaad
na zo'n 20 minuten aan bij het museum.
Vanaf de verte zagen we de Concorde al.
Niels heeft hier een keer een spreekbeurt over gehouden en
hij was dan ook erg blij dat hij hem nu in het echt zag.
We bleken er ook in te mogen en wat opviel was dat hij van
binnen erg smal was, met kleine raampjes.
Voor de snelheid was hij uiteraard erg goed, maar comfort
zal vast niet geweldig zijn geweest.
Ook de Blackbird, waar Niels ook een spreekbeurt
over heeft gehouden stond er.
Kortom genoeg om te zien. En het was zeker de moeite waard!
Hierna weer terug,waarna Annemiek pizza heeft gebakken. Annemiek
werkte voor het eerst met het oventje,
en de eerste pizza kwam dan ook wat hard
eruit. Gelukkig ging de 2e wel goed, en wisten we nu hoe hij werkte.
's Avonds gingen Kim en Annemiek nog douchen, terwijl Jacques en Niels langs de Green River wandelden.
Onlangs
was er op Discovery Channel een documentaire over de "Green River killer". Toen
Niels begreep dat de
camping dicht langs de Green River stond, wilde hij wel een kijkje nemen bij de rivier.
Het werd echter een kort wandelingetje want het
begon te regenen. De eerste druppels sinds we zijn
aangekomen in Amerika. De regen zetten echter niet door en we hadden een droog
nachtje.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen om 7.00 wakker. Keurig dus!
Na wat informatie in het winkeltje vooraan namen we de
bus.(Het lijkt ons geen goed idee om met de camper de
grote stad in te gaan) Eerst namen we een bus naar het vliegveld en vanaf daar door
naar het centrum.
De bus ging onder het centrum door, via een tunnel
ondergronds. Wij gingen eruit bij West Lake Centrum.
Vanaf daar liepen we door
naar Pike Market. Dit is een markt met vis, en heel veel handwerk, zoals
kaarsen,
t shirts, vazen enz.
Wij hadden het daar snel gezien, en gingen op zoek naar een
speelgoedwinkel. Thuis hadden de kinderen hun
Nederlandse euro,s omgewisseld
voor dollars, omdat ze hadden gehoord dat in Amerika grote speelgoed winkels
moesten zitten.
Dit bleek moeilijker dan we gedacht hadden. De winkels in de
buurt waar wij liepen bestonden vooral
uit kledingzaken, parfumwinkels enz. Even
dachten we een winkel gevonden te hebben (na wat vragen),maar deze
bleek heel
erg klein te zijn, en meer voor zeer kleine kinderen.
Wat ons en vooral de kinderen erg opviel zijn de velen
zwervers, die door teksten op kartonen borden hun hulp vragen.
Niels en Kim
hebben zelden of nooit zwervers gezien, en hier zijn ze in grote getallen
aanwezig.
Het maakten erg indruk op ons.
Hierna besloten we naar de Space Needle te lopen, in de hoop
onderweg nog een speelgoedwinkel tegen te komen,
maar helaas ook daar niet.
Bij
de Space Needle gingen Niels en Annemiek naar boven, terwijl Jacques en Kim
beneden bleven.
Bovenop de toren hadden zij een fantastisch uitzicht!
Er werd nog een foto van hen gemaakt,en eenmaal beneden
haalde ze die op bij een photoshop waar er van
de foto een magneet was gemaakt.
(die kan thuis op de koelkast)
Bij navraag bij de balie van de Space Needle bleek er in de
kelder van Macy's een speelgoedafdeling te zijn.
Wij zijn daar wel binnen geweest,maar alleen op de boven
verdiepingen. Terug dus naar Macy's, maar we liepen
niet terug naar het centrum, maar
namen nu de Monorail. Dit is een soort metro, maar dan boven de stad.
Binnen een
paar minuten waren we weer terug.
Bij Macy's bleek ook geen speelgoedafdeling te zijn, maar volgens
een van de winkelbedienden was er een op
First avenue.
Dit was weer 20 minuten lopen (dus onze benen kregen genoeg
beweging die dag). We hadden die middag bij
McDonald's gegeten, en die calorieën
hadden we er inmiddels ruim afgelopen!
De "Magic Mouse Toys" op First avenue was een bijzondere speelgoed
winkel met apart speelgoed.
Kim kocht er een mandela, en reismandje met pluche poes. (zo
pink als wat, met veel glitter, kortom helemaal
meisjesachtig, en dus perfect voor
Kim)
Toen weer op naar de camping. Een tijd moesten we wachten op de
eerste bus, maar zodra we daar inzaten
liep het vlot. De volgende aansluiting
stond al klaar, en zo waren we rond 17.30 weer terug op de KOA camping
te Seattle.
's Avonds nog douchen en spelletje en dat was dan ons dagje
stad. Leuk, maar erg vermoeiend.
Als Niels overigens de doucheruimtes uitkomt die avond rent er op zo'n
Zelf zei hij bij terugkomst in de camper ”ik was niet eens
bang, maar vond het juist mooi”
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen vertrokken van de KOA camping in Seattle.
Eerst zijn we doorgereden naar een supermarkt. Daar weer
flink ingeslagen. Zo we hebben we weer eten voor
3 dagen. Toen door naar de volgende camping, "Mount St Helen R.V.
Park" te Castle Rock (ook via de interstate 5)
Onderweg kwamen we langs Olympia de hoofdstad van de staat
Washington, waarin we ons nu bevinden
Rond 12.00 kwamen we aan op de camping, en hebben we buiten geluncht.
Annemiek bakte eieren met spek en
kaas. Het ging er allemaal goed in.
Hierna door over de 504 naar het informatiecentrum over
Mount St. Helens.
We kregen hier een korte film te zien, en uiteraard was er nog
veel meer informatie.
Toen was het dan zover om de vulkaan zelf te gaan bekijken.
Op weg naar de vulkaan rende er nog een wolf de weg over !
Verder bleek er nog heel veel sneeuw te liggen. Zoveel dat
we niet tot op het eind bij de vulkaan konden komen,
omdat de weg door de
sneeuwval afgesloten was.
Uiteraard vonden de kinderen de sneeuw geweldig! Niet iedere
dag rijden we met de auto door een
muur van sneeuw.
Natuurlijk zijn we er onderweg meerdere keren uitgegaan, en genoten even van de sneeuw(pret)!
Toen weer terug naar de camping. Onderweg moest Jacques nog
inhouden voor een hert dat op zijn gemak
over de weg heen wandelde. Bij
terugkomst heeft Annemiek nasi gemaakt, en zagen we op internet het drama
wat
zich in Nederland heeftvoorgedaan in Apeldoorn op koninginnedag.
Morgen gaan we naar de westkust, de kustlijn van de Grote Oceaan.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen dus op naar de kust.
Vanaf de Interstate 5 bij Chehalis de 6 op, richting Raymond
Vanaf Raymond de 101 op, richting Aberdeen, daarna de 109 naar
Copalis Beach, de eindbestemming van
vandaag.
Onderweg stopten we bij een school nog even om de benen te
strekken en wat te drinken,
toen weer verder naar de kust.
Rond 13.00 kwamen we aan en reden we langs wat campings om
te kijken welke er dicht bij het strand
lagen en welke speel- en WiFi
mogelijkheden hadden.
Het werd de camping "Sunset Resorts" te Copalis Beach.
Eerst maakte Annemiek lunch, en hierna natuurlijk op naar het
strand, wat echt pal achter de camping lag.
Op het strand lag het vol grote krabben, en sanddollars. Dat
laatste zijn een soort schelpen.
Ze zijn rond met een mooie tekening erop en het verhaal gaat
dat als ze heel zijn er nog elfjes in de schelp
zitten wat goed geluk brengt. Dit verhaal vertelde een oude man op de camping.
Het strand was erg mooi en vooral doordat het rustig was en
het een apart gezicht was om het bos te zien
eindigen in de zee. Ook de
boomstammen op het strand, maakten het wel bijzonder.
Uiteindelijk weer terug naar de camper. Annemiek en Kim
keerden nogmaals een keer terug naar het
strand, voordat we gingen eten.
Na het eten de was in de wasmachine op de camping gestopt, en daarnaweer terug naar het strand.
Verder de avond met kletsen doorgebracht.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen zijn we om ongeveer 10.00 uur vertrokken van de
Sunset Resort camping.
We zijn via de weg 101 noordwaarts richting La Push gereden.
Onderweg zijn we diverse keren gestopt, o.a. in het Olympic Rainforest bij een plaats
waar de grootste
Spruce boom stond. Wat opvallend was, was dat het grootste deel van de bomen en struiken hier met
mos bedekt zijn.
Ook zijn we gestopt bij Ruby Beach, een strand langs de
westkust van Amerika, direct gelegen aan de
grote oceaan.
Het begrip strand moet wel even bijgesteld worden, wanneer
je bij strand denkt aan de zandvlakten zoals
bij Scheveningen, Zandvoort en
Bergen aan Zee in Nederland. De stranden in deze omgeving zien er totaal
anders
uit, zoals op de foto’s wel te zien is.
Vooral de zeesterren en zeeanemonen die we tussen de rotsen vinden maakten grote indruk op ons!
Aan het eind van de middag hebben we inkopen gedaan in het
dorpje Forks en zijn vervolgens doorgereden,
op de 110, alweer helemaal naar de
oceaankust, en wel in het dorp
die echt pal aan de
oceaankust gelegen was en zo stonden we deze keer met de camper dan ook zo’n
meter vanaf de
waterlijn!
Helaas zat het weer vandaag niet mee, het heeft bijna de
gehele dag geregend en het waaide behoorlijk hard.
’s Avonds kon je gerust van
storm spreken.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Toen we 's morgens wakker werden, scheen de zon heerlijk!
Tijdens de nacht heeft het wel behoorlijk gewaaid, maar het
regende niet meer.
Na het ontbijt gingen we nog uitgebreid naar het strand. De
kinderen hollen weer in en uit het water en
uiteindelijk gingen we iets na de
middag op pad.
We hoefden vandaag niet ver te rijden. De eindbestemming was
Port Angeles, waar we de volgende dag de
boot naar Vancouver Island zouden nemen.
Onderweg gingen we de weg (101) weer af en gingen Olympic Park in, op weg naar de "Hotsprings".
Wij verwachtten eigenlijk hotsprings
buiten in de natuur, maar het bleek een soort zwembad te zijn.
De geur van
rotte eieren kwam je al gelijk tegemoet. Niels vond het maar niks!
De weg erheen was in ieder geval prachtig!
Hierna reden we door naar Port Angeles en bekeken we hoe laat de ferry de
volgende dag ging. (we stonden
overigens op een wat sjofele camping genaamd
Peabody Creek RV Park.
Het park stelde weinig voor, maar het zat wel heel dichtbij
de pont, die we de volgende dag moesten hebben)
We moesten de volgende morgen vroeger opstaan, want we
moesten om 7.30 inchecken en om 8.20 vertrok de boot.
We maakten het gemakkelijk voor ons zelf deze dag, want we
gingen uit eten. Op zijn Amerikaans dus pizza, en
zoals alle anderen gasten ook
doen namen ook wij een doggy bag mee. Morgen hebben we dus lekker pizza tussen
de middag.
In de avond nog wat gekletst, en toen op naar bed.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen ging vroeg het wekkertje, want we moesten op tijd zijn voor
de pont. Kort voor 7.30 waren we er.
We checkten in, en om 7.50 konden
we de boot op. Alles ging erg soepel, en ook de overtocht ging makkelijk.
Geen grote golven, en dus ook maar geen pilletje voor Kim.
Tijdens de overtocht belden Jacques en ik nog beiden
met onze ouders, en zagen
we Amerika langzaam uit het zicht verdwijnen.
Toen kwamen we weer aan in Canada (Victoria) Zo moeilijk als
de Amerikaanse douane deed, zo makkelijk zijn hun
Canadese collega's.
Al snel reden we door Victoria en zaten we weer op de
Transcanadian Highway.
We stopten meerdere keren, o.a onderweg in Nanaimo bij een
groot winkelcentrum.
Vanaf daar reden we naar de campsite RV Lakeshore, aan het
Sproatlake.
Hier hadden we in 2006 ook gestaan, en hebben ons toen
vergaapt aan de blusvliegtuigen.
Helaas bleken die niet meer in het water te liggen, maar werden
die nu opgeknapt aan de kant.
We hoorden daar dat 1 van de vliegtuigen verhuurd is aan Californie, en 1
nog hier bleef, maar dat ook die
mogelijk volgend jaar aan Californie verhuurd zal gaan worden.
Terug op de camping bleken beide waterfietsen van de camping kapot te zijn, dus vermaakten we
ons maar
met een kano.
Ook de rest van de camping had behoorlijk te kampen met achterstallig onderhoud
. Er was lekkage in de
wasruimte, wat tevens speelruimte was. Kim en
Annemiek speelden er een potje tafelvoetbal, terwijl ze nog
wachtten op de
wasdroger.
Dit wachten bleek tevergeefs, want zelfs na 2 keer gedraaid te hebben
kwam de was er nog steeds nat uit.
Uiteindelijk namen we het nat in een
vuilniszak maar weer mee.
De avond brachten we door in de camper.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vannacht regende het de gehele nacht. Dit zette zich nog
door in de ochtend.
Tijdens de rit naar Tofino regende het de gehele tijd, daarom
maar geen tussenstops gedaan dit keer.
Het laatste gedeelte naar Tofino leek de weg wel op een kermisattractie.
Het ging heuvel op, heuvel af, en daar kon Kim haar maag niet goed tegen, zeker niet in een
camper waar
( per ongeluk ) de kachel op 30 stond.
Maar alles werd goed gemaakt, want we zagen onze eerste
beer, en nog wel met kleintje!
(op zo'n
Helaas
zaten ze in een greppel langs de weg, precies bij een bocht. Dit betekend dat
we maar heel even stil
konden staan, aangezien we geen auto en zeker geen
vrachtwagen achter in de camper wilden hebben.
We zagen het kleintje lekker om
mamma heen dartelen. Even lag ze op haar ruggetje, en moeder beer stak
liefdevol
haar snuit in haar kindjes buik. Schattig om te zien!
Helaas konden we er haast geen foto van
maken, maar dat geeft niks, wij hebben ze in ieder geval gezienl!
Eenmaal in Tofino reden we gelijk langs "Jamie's Whaling Station". Hier boekten
we een Bear watch trip per boot.
We vertrokken om 16.00 uur i.v.m. het getij. We zagen 2x beren, zij zochten naar krabbetjes op het strand, onder
de stenen die bij laag water "droog" liggen.
We kwamen niet zo dichtbij de beren als eerder die middag langs de weg in de berm, maar het bleef mooi
om te zien.
Behalve beren zagen we meerdere bald eagles (adelaars), zelfs eéén op een nest met een jong, en verder
zagen we o.a. ook
nog een zeeotter.
Hij dreef op zijn ruggetje in het zeewier en lag zo lekker te eten.
Ook zagen we op de terug weg nog zeehonden. Verder waren de
vooral fel oranje zeesterren goed
vertegenwoordigd op de rotsen, en in de haven
op de palen van de steiger.
Ze staken behoorlijk af tegen de zwarte rotsen, en wij
vonden het een mooi gezicht vanaf de boot,
kortom leven genoeg, en dit alles in
een prachtige omgeving!
Bij terugkomst haalden we nog wat boodschappen, en ging
Annemiek eten koken terwijl de kinders buiten
speelden. We zaten weer dicht bij
het strand, op de Chrystal Cove RV camping.
Alles zag er hier keurig uit!
Na het
eten liepen we nog langs het strand,waar we dachten verse berensporen gevonden
te hebben,
maar later bleken het sporen van een poema (cougar) te zijn!.
Tijdens de
avondtour naar de douche bleven we dan ook luidruchtig en keurig bij elkaar.
Het werd een latertje die avond.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
De gehele nacht regende het!
's Morgens gingen we nog even naar het strand. Wederom zagen
we weer verse sporen op het strand.
Heel dicht bij onze camper dus, want
we stonden weer vlak aan de zee.
Laat in de ochtend gingen we op weg naar Long Beach, dit was
dichtbij.
Hier holde Kim weer lekker door het koude zee water, en rende
Niels juist weg voor de golven.
Verder klommen we met z'n allen op de rotsen. Hier waren dit
keer geen zeesterren te zien.
Aan het eind kwamen we aan in Ucluelet. Vandaag hebben we dus maar 3
kwartier gereden.
Nadat we de camper op de de RV Ucluelet Campground hadden
gezet gingen we lopend Ucluelet in.
We bekeken wat winkeltjes en bezochten de
haven.
Hierna ging Jacques de camper halen en liep Annemiek met de kinderen
door naar het zeeaquarium.
Zodra Jacques er ook was gingen we met z'n allen
daar binnen.
Het was een klein, maar erg leuk museum met erg enthousiast
personeel.
We horen dat alles dat we daar zagen, binnen
De
beesten blijven er
Kim keek haar ogen uit en voelde overal aan, want dat mocht.
Een medewerker legde haar zelfs meerdere beesten in haar handen.
Inmiddels hadden de mannen het al snel gezien en gingen naar de haven, waar zeeleeuwen bleken rond te zwemmen !
Ook Kim en Annemiek kwamen hier later heen en genoten ervan!
Vanaf daar nog door naar de vuurtoren, maar de regen zorgde
ervoor dat het een kort bezoekje werd.
Toen terug naar de camper waar we de rest van de avond
doorbrachten met flinke regenbuien op het dak.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen stonden we vroeg op, want we wilden met de boot terug naar het
vaste land.
Tijdens het ontbijt hoorden we de zeeleeuwen brullen in de haven.
Onderweg stopten we in Nanaimo, want Niels wilde terug naar
het winkelcentrum waar we eerder geweest waren.
Helaas bleek dit niet zo
makkelijk te zijn, want de vorige keer kwamen we vanaf een heel andere kant, kortom...niet
te vinden dus in eerste instantie. Na heel wat rondrijden vonden we het
dan toch, maar op de parkeerplaats
kregen we een “probleempje”. Toen we terug kwamen uit het winkelcentrum, had de camper had moeite met starten!
Het bleek een accuprobleem
te zijn, en toen we hem later nogmaals wilden starten gebeurde het weer.
Inplaats van van Departurebay naar Horseshoebay te gaan, besloten
we van Duke Point naar Tsawwassan te varen.
Dit omdat we dan dicht bij het
camperverhuurbedrijf uitkwamen, en wij wilde daar graag naar toe terug voor
een controle
van de accu, i.v.m. de problemen eerder op de dag.
Voordat we op de boot gingen belden we Canadream, en lieten we weten dat we
er aan kwamen.
Zij zouden er voor zorgen dat er tot 18.00 een monteur bleef om ons te kunnen helpen.
Met gemengde gevoelens gingen we de boot op, en hoopten maar dat de camper aan
de andere kant zou starten!
We waren nog maar net onderweg en zaten van een pizza te
genieten, toen een klein meisje begon te schreeuwen.
Ze zag orca's achter de boot zwemmen !!
.JPG)
Het was een eind weg, maar de groep was duidelijk te zien
door hun grote rugvinnen.
Zo zagen we toch nog orca's!
God zijdank startte de camper (alhoewel met veel moeite) aan
de andere kant, maar waren we de laatste die van
boord mochten rijden. Dit betekende dat we moesten racen
om toch nog op tijd aan te komen bij het camperbedrijf,
gevestigd aan de River Road in Vancouver.
Tot overmaat van ramp wees de Tomtom ons ook nog naar de
foute "River Road".
Zowel stadsdeel Delta als stadsdeel Richmond blijkt een River Road te hebben en wij reden naar de verkeerde.
Bellen met Canadream lukte
niet meer,dus besloten we terug te keren naar de haven in Tsawwassan, waar we
een
camping wisten. Morgen zouden we het wel opnieuw proberen.
Toen Annemiek stond eten te koken ging plots Jacques zijn
mobieltje. Het bleek Canadream, het camperverhuurbedrijf
te zijn en na wat
heen en weer gepraat kwam er een monteur naar ons toe, die vervolgens een half
uur later met een
nieuwe accu op de camping arriveerde en de accu omwisselde met
de kapotte accu in onze camper.
Of het goed werkt zullen we pas de volgende morgen merken. De rest van de dan inmiddels korte avond bracht Jacques
door
met uitstippelen van de route voor morgen, en Niels, Kim en Annemiek met
rummycuppen.
O, ja de zon is vanmiddag doorgebroken!
Klik hier voor extra foto's van deze dag
De camper startte prima vanmorgen!
Dat was een hele opluchting. Vervolgens gingen we op naar Stanleypark, waar
Annemiek graag heen wilde.
De Tom Tom leiden ons dwars door het centrum van Vancouver
City. We zagen geen enkele andere camper,
maar Jacques leidde de grote camper
keurig door de drukke stad.
Bij het zeeaquarium plaatsten we ons “huis” op een speciale
plek voor bussen en RV's.
Toen het zeeaquarium in, waar we al snel witte dolfijnen zagen.
Het was een prachtig gezicht! Wat ook mooi was,
was dat je zowel boven als
beneden overal de beesten kon bewonderen. D.w.z dus onder water en boven water.
Wij vonden echter de bassins niet erg groot.
Vanaf daar liepen we door het park naar de totempalen.
Uiteraard hadden alle afbeeldingen daarop ook weer betekenissen. Erg interessant.
Vanaf de heuvel met de totempalen had je ook een mooi
overzicht op Vancouver City
Dit keer vonden we snel de grote weg nadat we weg reden bij Stanley Park. Iets na de uitgang konden we
de weg opdraaien en kwamen we uit net voor de Lions Gate Bridge.
Die gingen we over en toen de grote weg, Highway 99 (ook wel Sea to Sky
Highway genoemd) op.
Hierna reden we o.a. door het stadje Brittania Beach.
Hier stopten
we bij het mijnwerkers museum, waar we een uitgebreide tour kregen.
Eerst liepen we zelf wat rond, en hierna begon de rondleiding
die startte met een treintje ondergrond in
de tunnel.
Daar werd van alles verteld over de geschiedenis van de
mijnbouw, en tot slot konden we nog "zeven naar goud".
En ja hoor... beide
kinderen vonden een flinterdun stukje goud!
Toen verder op weg naar Whistler, waar onderweg duidelijk werd gewerkt
aan de uitbreiding van de wegen, dit
allemaal als voorbereiding voor de
Olympische winterspelen van 2010.
Die zullen o.a in Vancouver en Whistler worden gehouden.
We kwamen laat aan in Whistler en daarom zijn we, nadat we een plekje hadden
gereserveerd op de Riverside
Campground, lekker gaan uit eten. Ook hier golden andere
prijzen dan in Nederland.
Dit gold natuurlijk ook voor brandstof en levensmiddelen, zo
betaalden we voor een liter benzine 99 dollarcent.
(1 dollar = 100 dollarcent
komt overeen met 57 eurocent, terwijl op dat moment in Nederland de benzine
1,35
euro per liter kostte).
Bij terugkomst allen weer gedouched en de rest van de korte avond in de camper door gebracht.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vanmorgen eerst uitgeslapen.
Hierna hebben we ons voorbereid
op ons ski avontuur. Annemiek was wezen informeren of het mogelijk was de berg
op te komen. De gondel gaat pas 1 juni open, maar de skilift gaat nog steeds de
gehele dag door.
Aangezien Jacques hoogtevrees heeftk bleef hij beneden en
struinde de omgeving af, o.a naar de plek waar de
watervliegtuigen op stegen,
t.w. aan het Green Lake nabij Whistler.
Annemiek huurde skies voor Kim en Niels en hierna begon het
avontuur. Eerst in de liften omhoog.
Wat een geweldig uitzicht!
Kim kwam boven
wat ongebruikelijk uit de skilift, maar dat mocht de pret niet drukken.
Het skiën viel uiteindelijk behoorlijk tegen. De kinderen
namen de makkelijke route, maar ook die viel tegen vooral
doordat er aan de
zijkanten alleen paaltjes met linten stonden en daarnaast was meteen een afgrond.
Annemiek zag het niet zitten, vooral doordat Kim niet goed kon remmen. (Ze zag haar kroost dus al in volle vaart
de afgrond in storten)
Niels had het remmen overigens iets meer
door.
Helemaal de route afmaken konden we niet, want dat zou erg
lang duren, dus klommen we op een gegeven
moment maar weer naar boven (puf..puf,
hijg..hijg)
Toen gingen we weer naar beneden, en weer genoten we van het uitzicht.
Bij terugkomst zijn we met z'n allen boodschappen gaan
doen, maar niet voordat Niels ons trakteerde op
McDonald's. In de avond zijn we nog een stuk gaan wandelen naar en langs
de rivier.
Vanaf onze camperplek konden we de rivier niet zien, maar de camping
heet niet voor niets Riverside Campground.
We zagen dat de bevers flink bezig waren geweest langs de
oevers. Ook de beren en herten sporen waren goed
vertegenwoordigd. De kinderen vermaakten zich vooral met stenen gooien in het
water, of naar de overkant.
Langs de rivier stonden veel gele bloemen. Overal waar het maar nat is staan ze hier.
Ook in het regenwoud in Olympic Park zag je ze veel. Een mooi gezicht, en een mooi einde van de avond.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
's Morgens hebben we eerst weer buiten ontbeten (net als gisteren).
Hierna zijn we gaan ruimen, en zag
Annemiek een chipmunk voorbij
racen. (dit is een klein soort eekhoorntje, dat we in 2006 ook al zagen en toen
omdoopten tot "sport" eekhoorn i.v.m. zijn "adidas" strepen) Die hadden we deze vakantie nog niet eerder gezien.
Vandaag gingen we op weg naar Lillooet, via de highway 99. Onderweg hielden we weer verschillende stops,
waaronder een wandeling (trail) naar de Nairn Waterfall.
Het was geen makkelijke route, want er lagen veel rotsen op
het pad. Jacques had dan ook behoorlijk last van
zijn benen toen we weer terug
kwamen. Annemiek en Kim hadden vooral dorst!
Maar het was dat alles wel
waard, want het was een prachtige waterval en mooie route erheen langs de
bulderende rivier. Toen weer door.
Hoe verder we kwamen hoe meer sneeuw er langs de zijkanten
van de weg kwam. Nogmaals een stop dus,
om nog een keer door de sneeuw te
lopen en even een sneeuwbal te gooien.
De sneeuw was dik en op sommige plekken zakte je er diep
in weg!
Kort na al het sneeuwgebeuren zagen we rivieren met nog ijs erin.
Het was een prachtig gezicht.
Dit was gelijk een mooie plek voor een lunchstop. Hierna
gingen we weer door. De weg erna was steil omlaag,
op een gegeven moment stond er een bord stond dat er
gedurende
Dit in combinatie met de enorme hobbels en bobbels maakten
hetlaatste gedeelte voor Kim niet echt geweldig.
Daarom kwam ze maar voorin
zitten met het raampje open. Hierna herstelde Kim zich snel, en kwamen we
Lillooet
binnen. Hier bekeken we 2 campings en besloten we welke het werd.
De camping
die we kozen heten Fraser Cove Campground.
Hij lag prachtig aan de Fraser River. Deze rivier loopt door
tot aan Vancouver.
We hadden een mooi uitzicht over de rivier vanaf onze
standplaats.
Gold Panning (goud zoeken) is hier ook bekend,en dat deden
de kinderen dan ook snel.
Helaas gaan we niet rijk terug en hebben de kids ook
niet genoeg gevonden om deze reis terug te betalen.
Niels hield het nog een tijdje vol, terwijl Kim inmiddels beneden
bij een strandje/rotsen aan de rivier aan het
springen was. Aan de overkant van
de rivier liep een spoorbaan, waar later een superlange trein al toeterend
langskwam. In de avond werden we uitgenodigd door onze buren die aan de
rivier een vuurtje hadden gemaakt,
en daar marshmallows aan het bakken waren. Er stond een picknickbank, en het was erg gezellig.
Ondertussen was Niels een vuurtje aan het stoken met de kinderen, en een tijd
later deden Kim en ik hetzelfde
naast onze camper. Verbazingwekend brandde het
vuurtje geweldig!
In het begin rookte het behoorlijk, maar daarna ging het
prima.
Zo eindigde de avond bij het vuur, met op de achtergrond het bulderend geluid van de rivier.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
's Morgens hebben we uitgeslapen.
Na het ontbijt ging Niels gelijk terug naar het strandje, waar
de buren wachtten.
Hier maakte hij nogmaals een vuurtje aan het strand.
De vader van de
kinderen had gisteren laten zien hoe je een vuurtje aanmaakte door een stokje
heen en
weer te wrijven.
Niels was er erg van onder de indruk, en probeerde het
vanmorgen ook. Kim rommelde er wat omheen
en klom op de rotsen.
Annemiek liep na het ontbijt naar een historische brug
genaamd "The Old Suspension bridge".
Hij is gebouwd in 1913 en ze noemen hem daar gewoon the old
bridge.
Aangezien Annemiek dol is op alles
wat oud is, geniet ze van
de brug, en natuurlijk van het uitzicht wat je hebt
als je midden op de brug
staat. (Je kunt alleen wandelen over de brug, voor auto's is hij tegenwoordig
afgesloten
merkten wij de vorige dag toen we er de aan de andere kant voor stonden en niet verder konden.
De Tom Tom
"wist"
nog niet van die afsluiting voor auto's !!)
Hierna maakten Kim en Annemiek nog een wandeling naar de rotsen, en
verzamelden ze nog hout en droge
dennenaalden voor het volgende vuur op de
volgende camping. Vooral de droge dennennaalden werkten
gisteren fantastisch om
het vuur aan te steken.
Jacques reed de camper nog naar een ander plekje om het
afvalwater te kunnen lozen, en hierna reden we
weer verder.
Omdat we uit ervaring van
eergisteren wisten dat het een enorme hobbel de bobbel weg was in het begin,
nam
Kim een pilletje in. Het hielp uitstekend, want ze had nergens last van.
Op de
weg van Lillooet naar Lytton zagen we nog een hert in de berm.
Het hert liet
zich even door ons allen bewonderen, en ging daarna weer terug het bos in.
In Lytton kwamen we op de Trans Canadian Highway, en die was
een stuk beter van kwaliteit.
Deze weg bracht ons in het dorpje Hope, waar o.a. de brug uit de
eerste Rambo film (First Blood) te zien is.
De gehele film is opgenomen in deze buurt, en
Niels en Jacques hadden het er nog een tijdje over.
In Hope haalden we de laatste boodschappen. In de avond aten we
de laatste restjes op, en dat was dan onze laatste
warme maaltijd in de
camper, want het eind van de reis kwam in zicht.
Morgen gaan we nog uit eten, en
overmorgen eten we in het vliegtuig.
Maar eerst zochten we nog een camping in Hope. Het werd de
Wild Rose Campground.
Alles was hier keurig verzorgt. We genoten allemaal van de
fantastische douches, en Annemiek en Kim bezochten
de speeltuinen en speelden het
horseshoe spel. Kim was totaal verrast dat ze hier echt gooien met echte
hoefijzers!
Die avond maakten we geen vuur, want het goot buiten!
We brachten de avond door met het kijken naar een conference
van Youp van't Hek op de laptop.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Vannacht goot het!
Maar dat kwam mooi uit, want dan hoefde we
de camper niet meer schoon te spoelen.
Niels ging vanmorgen nog onder de
douche, en daarna checkten we uit. Het was vandaag niet ver rijden.
Voor het eerst kwamen we net voor Vancouver in de file te staan,
en wel op de Trans Canadian Highway, nr 1.
We kwamen op een prachtige camping aan. D.w.z prachtig wat
betreft faciliteiten.
Er was een sport ruimte,een lounch,grote winkel,speeltuin,goede
wasdrogers en machines,gratis douches,maar
vooral er was een binnenzwembad met
hottub voor de kids!
Annemiek waagde zich ook in het zwembad, en vooral de hottub
was ze niet meer uit te slaan.
Hij heten trouwens niet voor niks hottub,want er stond
aangegeven, dat het 39 graden was, en Niels lukte het
dan ook niet om erin te
komen. Hij vond het echt te heet, en na wat pogingen te hebben gewaagd haakte
hij af.
Jacques en Annemiek pakten de boel in terwijl de kinderen
zich nog steeds fantastisch in het zwembad
amuseerden met elkaar en een bal (wonder boven
wonder, want ze hebben nogal eens ruzie met elkaar)
Aan het eind van de middag reden we naar een winkelcentrum
in de buurt, op zoek naar een restaurant.
Eerst bleken we bij een Asian Markt te zijn. Dit was niet de
bedoeling, dus haalde we de camper weer op, en
reden een stukje verder. Daar vonden
we een “Dennie’s”, waar we allen lekker hebben gegeten
Zodra we terug waren doken de kinderen opnieuw het zwembad
in, waar ze uiteindelijk pas om 22.00 uitkwamen.
We dronken nog wat,en maken het laatste chips en snoep op.
Hierna keken Jacques en Niels nogmaals een stukje naar Youp van ‘t Hek, en uiteindelijk
ging iedereen richting
zijn mandje.
Het zwembad verhaal herhaalde zich vanmorgen weer.
Het
duurde even voor we de badkleding hadden gevonden, want Annemiek dacht de avond
ervoor dat er toch
niet meer gezwommen zou worden en had de badkleding dus
ergens ingepakt. (we hadden 7 stuks bagage)
Maar uiteindelijk lagen ze dan toch weer rond
Een uur later gingen we ze halen voor een laat ontbijt en toen was het toch echt afgelopen met de vakantie.
We zetten onze Tom Tom vriend weer aan, en die leidde ons
keurig naar Canadream (het verhuurstation van onze camper)
Dit keer reden we naar de River Road in Delta in Vancouver
Het inleveren was snel gebeurd, en iets later werden we door
een transfer busje van Canadream naar de luchthaven
gebracht. De chauffeur bleek
een man te wezen die 37 jaar geleden uit Duitsland was geëmigreerd.
Hij kwam
vaak in Nederland, en het was een leuk gesprek.
Toen kwamen we aan op het vliegveld.
Dit keer gingt alles erg soepel. Geen lange rijden bij het
inchecken of controle.
We waren keurig op tijd,en lunchden daar nog even. Kim en
Annemiek deden nog wat spelletjes terwijl de heren
zaten te internetten. Om 17.20 Canadese
tijd vertrokkenwe dan.
Klik hier voor extra foto's van deze dag
Gelukkig viel Kim dit keer een paar uur in slaap,en 2 uur
voor we in Londen aankwamen nam ze nog een pilletje.
Hierdoor verliep alles
makkelijk, en terwijl Kim en Annemiek nog zaten te kaarten werd de landing al
ingezet.
Heathrow is een groot vliegveld, en we kwamen aan op terminal
3, en moesten hierna naar terminal 5.
Ondanks dat we 1,5 uur er tussen hadden,
redden we het nog maar net. Eerst moesten we nog een eind lopen naar
een bus die
ons naar het volgende terminal bracht, en daarna was de controle erg streng.
Annemiek werd van onder tot boven onderzocht, en dat gold ook voor onze
handbagage.
Toen we in het volgende vliegtuig zaten zagen we een airbus
A380 achter ons rijden.
Dit is het grootste passagiersvliegtuig te wereld, waar er op dit moment nog slechts 4 van vliegen.
De vlucht van Londen naar Amsterdam was een peulenschilletje
in vergelijking met de vlucht ervoor, en voor
we het dan ook wisten waren we dan
om 14.00 al in Amsterdam.
Hier duurde het wachten op de bagage en taxi erg lang, en
zodra de taxi er was duurde de reis naar huis weer
erg lang i.v.m file (hoi hoi
we waren weer in Nederland).
Uiteindelijk kwamen we pas om 16.45 slaapdronken aan in
Huizen.
We konden terug kijken op een bijzondere vakantie!
Klik hier voor extra foto's van deze dag