Archiefkast detail bibliotheek Copenhagen
Index archief, artikelen/teksten die eerder waren geplaatst. Veel leesplezier!
Uit: Expositie Uit: Kunst (niet meer aanwezig) Uit: Home/ Special
HA - Het laatste Tsaren paar Amsterdam - Peter Doeswijk Scherm geschiedenis
SMA - Rineke Dijkstra Lelystad - Danny Doggers Leiden - 3 october Leiden
HA - Rubens, Van Dyck & Jordaens Ootmarsum - Annemiek Punt Uitmarkt 2009 - Chef Special
HA - Zilveren wonderen uit het oosten - Naar de ledlamp!
HA - Art Nouveau - Responsive websites
FOAM - Kors van Bennekom - -
FOAM - Richard Avedon - -
FOAM - W. Eugene Smith - -
NKA - Black is beautiful - -
NKA - Passie voor Perfectie - -
VMA - Familie Gieringer - -
SMA - Tegenwoordigheid van Geest - -
SMA - Temporary 1 - -
SMA - Temporary 2 - -
Dedemsvaart - Mien Ruys - -
NB: Exposities zijn uit het verleden, kijk op websites voor huidige exposities!
Afkortingen: SMA=Stedelijk Museum Amsterdam, HA=Hermitage Amsterdam, NKA=Nieuwe Kerk Amsterdam, VMA=Verzetsmuseum Amsterdam, FOAM=Foto Museum Amsterdam
Scherm geschiedenis Dutchhomepage
Scherm dutchhomepage 21 augustus 2004 Scherm tot 21 augustus 2004

De eerste website kwam te voorschijn toen zwarte achtergronden populair waren en bijzondere effecten zoals een lichtgevend menu. Websites met zwarte achtergronden zijn nog wel te vinden op internet, maar nu meestal met metallic look elementen. Soms wordt er dan gebruik gemaakt van flash elementen.
Scherm tot 30 juni 2006

Kijken naar nieuws uitzendingen bracht het idee van deze blauwe kleuren. Met wat paintshop heb ik kleine raampjes gemaakt om mijn homescherm onder te verdelen in vakjes. Nadeel van dit scherm is dat het toch vrij donker oogt. Al 2 weken later hadden de uitzendingen op tv een lichtblauwe kleur, dus moest er al weer worden nagedacht worden over iets meer actueels.
Scherm dutchhomepage 30 juni 2006
Scherm dutchhomepage 20 juli 2006 Scherm tot 20 juli 2006

Kijken naar commercieel nieuws en een RTL Z leverde de lichtblauwe kleur op voor mijn nieuwe website. Het dutchhomepage logo en de raampjes ontstonden door nieuwe gephotoshopte delen van foto's van de Sail in Amsterdam.
Deze website was toen nog gebouwd met frames. Voor fotografie en website bouwen was er een apart menu aan de linkerkant, terwijl de andere items in het menu boven stonden.
Scherm home vanaf 28 maart 2007

De basis van dit scherm is al gelegd op 3 augustus 2006. Met het verschil dat er toen nog een linkermenu in beeld was en een blauwe achtergrond in plaats van de transparante effecten die voor de meeste browsers nu zichtbaar zijn.
De raampjes hebben op de achtergrond een streepjesmotief gekregen dat ik van pakpapier heb afgekeken en is gemaakt in Photoshop. De raampjes zijn beter leesbaar doordat ze zijn vergroot.
Het typische vierkant van Dutchhomepage.nl is in tact gelaten. Zo kunnen kleine schermen nog altijd de hele website zien zonder horizontaal te scrollen.
Scherm Home vanaf 28 maart 2007
Scherm Home vanaf 9 juli 2009 Scherm home vanaf 9 juli 2009

Update 12 sep 2011: De website was toe aan een facelift. Het menu is een menu geworden met CSS 3. Alle onderwerpen zijn in het menu en footer verwerkt, onderdeel website heeft een eigen menu. Het menu licht op waar je nu bent in de website. In verband met de geringe schijfruimte worden filmpjes geupload naar Youtube en via de website gelinkt in de footer.
Scherm home vanaf 29 maart 2013

Er komen steeds grotere schermen, met als gevolg dat de website een beetje wegviel. Daarom gekozen voor een full screen versie met 100% breedte. Geschikt voor grotere en kleinere schermen. Met een wegscrollende headerafbeelding, zodat tekst snel zichtbaar wordt. De vaste achtergrondafbeelding is hiermee verdwenen.
Scherm Home vanaf 29 maart 2013

Website veranderingen: flexibele websites

Update: 29 augustus 2015

Responsive voorbeeld

Eerder vertelde ik al dat HTML 5 vandaag de dag al main stream is geworden, toegankelijkheid van websites gemakkelijk door een 1 menu regel. CSS 3 kom je overal al tegen. Mobiele websites en apps zijn al gemeengoed geworden.

De volgende meest belangrijke ontwikkeling is de flexibiliteit van websites ("responsive web") te zijn. Je wilt ze er goed uit laten zien op elk formaat scherm. Een smartphone, de I-pad, een computerscherm, maar ook een groot televisiescherm worden nu gebruikt om naar je website te kijken.

Volgens Wikipedia is "Responsive webdesign is een benadering van webdesign waarbij de web developer streeft naar een optimale webervaring voor een breed scala aan apparaten (van desktop computerschermen tot mobiele telefoons). Het ontwerp van een responsive website schaalt mee met de afmetingen van een scherm, zonder in te leveren op leesbaarheid van tekst of bruikbaarheid van de gebruikersinterface." (Bron quote: Wikipedia, zoek daar naar Responsive webdesign)

Dat is waarom ik mijn website zo flexibel als mogelijk heb gemaakt in zowel scherm grootte als de inhoud ervan om ermee te kunnen browsen met WIFI.

En ja, nog steeds blijf ik nieuwsgierig naar de nieuwe ontwikkelingen van de HTML website!

3 october koorts

De 3 october koorts is alweer voorbij in Leiden, de stad in het westen van ons land. Het is geen nationale feestdag, maar wel een grote lokale. Enkele dorpen in de regio vieren het feest mee. Het is zelfs een vrije dag in Leiden. Vraag niet aan iemand in het oosten van ons land wat het feest inhoudt, na al die jaren opnieuw uitleggen geef ik het op! Dit jaar 2011 is het thema van de dag: "High Leids!"

Haring, wittebrood en hutspot

Vandaag de dag vieren de inwoners van Leiden 3 october met haring, wittebrood en hutspot. Dat zou je vreemd kunnen vinden, maar het refereert naar de geschiedenis. De hutspot is wat de Spanjaarden achterlieten in hun onverhoopte vlucht uit Leiden in de nacht van 2 op 3 okotober 1574. Nee hoor, dat lees je goed dat jaar, 1574 en ja, nog steeds vieren we dat de Spanjaarden Leiden ontvluchtten met grote festiviteiten

Cornelis Joppensz, een kleine jongen, niet eens een groot spion, zag het bezette gebied er verlaten bijliggen; Valdez en zijn Spaanse soldaten waren het buitenste deel van de stad ontvlucht. Mmmm, nou ben ik bijna de haring en het wittebrood vergeten. De Watergeuzen onder leiding van Boisot namen die mee voor de uitgehongerde burgers tijdens het Leids ontzet.

Dan zijn er... Duiven. Nee, niet voor consumptie: Goed eetbaar, maar niet alles gaat om eten in het leven. Ik heb het over postduiven. De Prins van Oranje zond enkele postduiven met de boodschap dat de bevrijding aanstaande was. Dat gaf de burger weer moed!

De stadssecretaris Jan van Hout en de bevelhebber Jan van der Does wilden niets weten over enige overgave, terwijl de bevolking toch wel met rammelende magen zo zijn twijfels had. De legende op schilderijen toont dat de burgemeester Van der Werff zijn arm aanbood aan de hongerige bevolking. Ik zou liever voor de postduif zijn gegaan, maar ik weet niet of dat in die dagen wel mocht. Van der Werf kreeg een eigen standbeeld in het Van der Werfpark (logische naam voor dat park).

De Nederlandse onafhankelijke Republiek werd een feit. Als een blijvend monument schonk de Prins van Oranje Leiden haar hogeschool, nu een universiteit, geopend op 8 februari 1575, jawel slechts 3 maanden na Leidens ontzet en de bevrijding van die boeven uit Spanje.

De 3 october vereeniging organiseert elk jaar de festiviteiten, voor het eerst al in het jaar 1886!

Zover de geschiedenis. Snertver, wat heb ik een trek, even kijken wat er nog in de koelkast ligt.

Rubens, Van Dyck & Jordaens, Vlaamse schilders uit de Hermitage

Catharina de Grote verzamelde een rijke collectie van Vlaamse schilderkunst, een verbazingwekkend aantal van 4000 stuks. Met wat geluk, ze kocht ook van haar eigen man tsaar Peter de derde, omdat de oorlog wat duur uitviel. Dit artikel beschrijft hoe ik deze nieuwe expositie heb ervaren.

Rubens zelf

Vergeleken met zijn Spaanse collegae die schilderden met een trendy - voor die tijd - platte stijl zijn Rubens schilderijen als Water en Aarde, je zou dit majestueuze doek moeten zien! Hoe Antwerpen en de Schelde bij elkaar horen. Op het gezicht van de vrouw is een zeker begrip te lezen, ze weet ze hoort bij hem. Terwijl je hem niet ziet, je kijkt naar zijn rug. Van dit onderwerp heb ik geen naakt detail foto uit de catalogus gehaald, je moet het zelf maar even bekijken!

kat ruikt aan reiger detail van het schilderij

De kat met trek

Wat is er nog meer te zien? Enkele waanzinnige dieren. Met echt haar over hun lijven, je zou bijna te dicht op een schilderij gaan staan om naar deze harige schepsels te willen bekijken. De kat heeft zojuist een dode reiger ontdekt die van de tafel bungelt. Het ruikt of het wel een smakelijke hap is, sommigen zeggen dat het al bijt.

Dit is een deel van het doek van Frans Snijders (Antwerpen, 1579-1657), waar het allemaal gaat over dode vogels en een kok die ze wil klaarmaken. De verenpracht van deze vogels lijken net echt. Ook nog even gekeken naar een schilderij met leeuwen. Ze lijken net de echte. Kan ik je vertellen, want erna ben ik naar Artis dierentuin gegaan!

Jonge man denkt aan iets

Peinzende jonge man

Waar mijn oog ook op viel was een ongebruikelijk informeel portret van Michiel Sweerts (Brussel 1618-Goa 1664). Alsof Erwin Olaf het net heeft gefotografeerd, dit gezicht met lang haar. Het zou een zelfportret kunnen zijn, maar helemaal zeker weet de Hermitage dit niet. Een jonge man die zijn hoofd laat rusten op zijn hand en een arm die weer op de tafel steun zoekt. Hij kijkt je nadenkend aan. Maar waaraan denkt hij?

Het is dat hij kleren van zijn eigen tijd aan heeft, maar zijn gezicht is tijdloos. En kijkt hij wel echt naar ons? Zelfs daar ben ik niet zeker van, volgens mij kijkt hij om ons heen, denk ik.

Jacob Jordaens zelf gesneden uit het gezingsportret

Jacob Jordaens enorme gezin

Niet dat van hem (Antwerpen 1593-1678), maar zijn vaders gezin. Je zou willen dat jezelf zo'n broer had die zo netjes het hele gezin kon schilderen. Hij heeft iets over zich alsof hij wil zeggen: "Hier hoor ik, ik ben er zeker van."

Hij is waarschijnlijk zelfs niet de overleden baby's vergeten: boven het gezin vliegen de zielen boven hun hoofden. en de karakters van de personen zijn ook zichtbaar, een ernstig kijkende vader, een zorgzame zachte moeder, behulpzame zussen voor de nog jonge tweeling.

De glanzende glazige druiven op het schilderij

De overvloed van druiven

Stillevens met te veel druiven om te eten, tenzij je natuurlijk in een gezin woont als dat van Jacob Jordaens. Ik mag wel het glanzende glazige fruit, de sappige verschijning van het fruit en de gebruikte groene ingekerfde Chinese schaal in het schilderij.

Adriaen van Utrecht (Antwerpen, 1599-165) schilderde al deze details, maar wel vergankelijke, een scheur in de muur in de achtergrond gaf het ijdele van de wereld aan.

Bekijk het zelf eens lekker!

Natuurlijk moet je ook de andere schilderijen en tekeningen op deze expositie bekijken, zoals de vechtende honden, de enorme hoeveelheid vogels op 1 schilderij, de kaartende groep mensen. En natuurlijk de verloochening van Petrus, zou de man rechts zijn verhaal geloven?

Bezoekers bij Rubens Van Dyck & Jordaens in Hermitage Amsterdam

Bezoekers informatie:

Bron afbeeldingen: details uit de catalogus in mijn bezit: Rubens Van Dyck & Jordaens, Vlaamse Schilders uit de Hermitage [verkrijgbaar bij de expositie in de museumshop].

Het laatste tsarenpaar in Hermitage Amsterdam

Het is een dramatisch verhaal wat je te zien krijgt in de Hermitage in Amsterdam: de val van een tsaren dynastie van Nicolaas II en zijn gezin. Ze zijn geëxecuteerd in opdracht van Lenin op 17 juli 1918, een tijd waarin de wereld meer geciviliceerd leek te worden en de industrieën zich ontwikkelden.

Het meest confronterend is het feit dat je een blik werpt in het leven van een cultureel ontwikkelde familie waarvan het leven op een drastische en tragische wijze werd beëindigd. Aleksej Nikolajevitsj, de Tsarevitsj werd maar 14 jaar oud, zijn oudste van de drie zussen, Tatjana Nikolajevna werd slechts 21 jaar.

De oorzaak is moeilijker aan te wijzen, maar mogelijk een mix van de volgende redenen. De onwetendheid van wat er gebeurde in de wereld buiten de eigen kringen. De morderne tijden die eraan kwamen en genegeerd werden door het paar dat wilde blijven regeren. Het gezin dat voor Nicolaas veel belangrijker was dan het vervullen van het ambt van een Tsaar. Laatste wat ik tegenkwam in het boek is de nog jonge leeftijd waarop Nicolaas plotseling de troon moest gaan bestijgen.

Tijdens de tentoonstelling voelde ik mezelf een voyeur, in het bijzonder als het ging over het gezinsdeel van de tentoonstelling. Omdat het bordspel (soort voorloper van het ganzenbord) op de grond achter glas lag, knielde ik om het te kunnen bekijken. Tot mijn eigen ongeloof knielde naast mij een deftige dame om er ook eens beter naar te kunnen kijken. Toen realiseerde ik me ineens waarnaar ik zat te kijken. De jonge leeftijden van de vier kinderen van Nicolaas II en Alexandra.

Een ander deel van de tentoonstelling is de imposante kroning van Nicolaas II. Het leek wel de grootste kroning die ooit is gehouden. Alleen het ophangen van de guirlandes en de verlichting zette al 1500 mannen aan het werk. Veel koninklijke hoofden kwamen naar Moskou om getuige te zijn van deze heilige viering. Een van de schilderijen geeft een indrukwekkend overzicht. De hoofden leken wel 3-dimensionaal geschilderd, zo echt en de details van de kleding en haren waren verbazingwekkend. De miniatuur symbolen van de keizerlijke macht schitteren nog steeds in mijn ogen: goud, zilver, briljanten, parels en saffieren.

Het boek Nicolaas Alexandra, het laatste tsarenpaar is verkrijgbaar in de museumwinkel.
(Hermitage Amsterdam)

Extra zou je kunnen kijken is naar de website van Hermitage St. Petersburg (zoeken via zoekmachine)

Plaatjes (delen ervan) uit het boek Nicolaas Alexandra, het laatste Tsarenpaar, uitgeverij Waanders Uitgevers, Zwolle in opdracht van de Hermitage te Amsterdam, ISBN nr. 90-400-9002-5.

Rineke Dijkstra - Portretten

Om de foto's te kunnen bekijken in dit artikel moeten linken naar andere websites zijn toegestaan. Het kan enige tijd kosten deze afbeeldingen te laden. Mocht 1 van deze afbeeldingen niet beschikbaar zijn, dan graag even een mailtje sturen.

Foto·s komen uit de catalogus Rineke Dijkstra Portraits, beschikbaar in Engels en Nederlands, uitgeverij Schirmer/Mosel, SMA catalogus 881; 160p. NL/EN. Prijs: € 27,50 (paperback) beschikbaar op de expositie (staat uiteraard al bij mij op de boekplank).

Als je met Google gaat zoeken naar Rineke Dijkstra zul je over de 10.000 hits wereldwijd vinden, en dat benadrukt nog eens dat Rineke Dijkstra niet zomaar een gewone of een bekende fotografe is. Ik denk dat ze een geweldige fotografe is en niet alleen omdat ze bekend is. Eerder schreef ik op mijn website over Amelia Troubridge, ook een fotografe. Ik denk dat Rineke Dijkstra gemeen heeft met Amelia Troubridge dat ook zij personen op natuurlijke wijze portretteert.

Als je de foto's van haar met de veranderende Olivier, de Franse Vreemdelingen legioen dienende van onschuldig open kijkende wereldontdekkende puber naar volwassen leven ervaren soldaat met foto's door de jaren niet kent, dan mis je 1 van de meest confronterende en precieze portretten die je ooit zult zien. Je zou ze moeten zien als je van persoonlijke portretfotografie houdt!

Meisje aan strand
...personen die model stonden voor haar portretten
lijken te plakken op de achtergrond.

Ik ving in het Stedelijk Museum in Amsterdam een gesprek op dat Rineke Dijkstra zelfs bekend is in de Guggenheim collectie (zoek naar Guggenheim Museum website via een zoekmachine), hetgeen onweerlegbaar waar is. Maar als dat de reden zou zijn dat je deze expositie bezoekt om interessant te lijken, dan denk ik dat je het hele punt van haar werk mist. Het is je eigen interpretatie die telt, je eigen ontdekkingsreis en ideeën die in je hoofd opkomen terwijl je door haar werk doolt.

Een van de eerste dingen die ik opmerkte toen ik in NRC Handelsblad keek was dat de personen die model stonden voor haar portretten lijken te plakken op de achtergrond. Het was net of ze niet waren waar ze stonden, terwijl ze er echt wel stonden in deze omgeving.

Een ander aspect die me het meest raakte was de kwetsbaarheid van de personen aan de ene kant en tegelijkertijd de schok van onschuldige pubers die echte volwassenen worden aan de andere kant: het moment net na de geboorte van een kind, net na een stierengevecht, het omvormen tot soldaat, uitgaan als volwassene gekleed met het perspectief van nog steeds het jonge frisse in het gezicht.


Jongen in Vondelpark
Sommige pubers tonen al
wat van hoe ze eruit
zullen zien als
volwassenen...

Weer iets anders wat mijn verbazing wekte waren de Tiergarten (Berlijn) foto's. De jongeren zijn gefotografeerd alsof ze per ongeluk verschenen waren in het bos. Sommige pubers tonen al wat van hoe ze eruit zullen zien als volwassenen tegenover enkele kleine kinderen die nog onzekerheid uitstralen en nog niet weten wat te verwachten. Het licht dat door het bos kruist dat Rineke koos voor deze foto's valt langzaam langs hun gezichten, soms raakt het net aspecten van hun gezicht. Dit maakt de foto's tot juwelen. Zelf houd ik erg van de late zon tijdens herfst of in de late zomer. Het schijnt net in het gezicht om karaktertrekken in het gezicht te benadrukken.

Ik denk dat het jammer is dat haar nieuwe werk van het Vondelpark nog niet in de catalogus staat (kon ook geen foto's vinden op het internet). De manier waarop ze 4 jonge mensen fotografeert, daar houd ik van: 1 liggend op de grond, de andere zittend een beetje verveeld en nieuwsgierig naar degene die ze fotografeert. Eigenlijk zou er bij de catalogus gratis een boekje als bijlage moeten worden verstrekt met die mooie foto's van het Vondelpark (laatste opmerking was min of meer een grap, maar toch zou ik deze foto's ook graag kunnen laten zien). Ik dacht even dat Rineke Dijkstra wist wat ik echt leuk vind aan een foto, maar ze kent me natuurlijk niet.

Je moet me maar vergeven dat ik in een lyrische bui spreek over haar werk, maar ik vond echt bijna alles leuk op deze expositie. Mocht je de kans krijgen de portretten van Rineke Dijkstra ergens te bekijken (bijv. zoeken met Google), dan niet twijfelen, gewoon eens gaan! (expositie is inmiddels gesloten, kijk met google of er nog iets in de buurt te zien is).

Hermitage - Het Zilveren wonder uit het Oosten

Om de foto's te kunnen bekijken in dit artikel moeten linken naar andere websites zijn toegestaan. Het kan enige tijd kosten deze afbeeldingen te laden. Mocht 1 van deze afbeeldingen niet beschikbaar zijn, dan graag even een mailtje sturen.

Foto's komen uit de catalogus Zilver het wonder uit het Oosten, filigrein van de Tsaren, beschikbaar in Engels en Nederlands, uitgeverij Waanders, ISBN 90 400 8181 6. Prijs: € 22,50 beschikbaar op de expositie (staat uiteraard ook al bij mij op de boekplank).

"Filigrein is een bijzondere edelsmeedtechniek waarbij zeer zuiver edelmetaal wordt opgerekt tot zeer fijne draden. Zo kan van 1 gram zilver honderden meters draad worden getrokken. Met deze draden worden middels een ingenieus vlechtwerk, bijna transparante voorwerpen gemaakt. Het zijn wonderen van techniek en verfijning. De naam van deze eeuwenoude techniek is samengesteld uit de Latijnse woorden filum, draad, en granum, korrel." (Bron :website http://www.hermitage.nl)

...maar eens geconfronteerd met de toiletset van Catharina de Grote... was ik toch wel geschokt

Een goede uitleg neem ik gemakshalve over. Natuurlijk wist ik al van de website van de Hermitage in Amsterdam wat ik kon verwachten, maar eens geconfronteerd met de toiletset van Catharina de Grote toen ik de zaal waarin dat stond betrad, was ik toch wel geschokt: met de afmeting van een behoorlijke buffetkast stond daar een toilettafel met 32 delige toiletset, van een kunstzinnig zilveren crab voor gezichtscreme tot en met een grote schitterende opmaakspiegel. Dan hebben we dus niet over een zilveren dinertafel, maar een 32 delige toiletset! Zo'n enorme tafel heeft waarschijnlijk gestaan in een speciale opmaakkamer gelegen naast de slaapkamer.

Peter de Grote en Catharina de Grote verzamelden een verfijnde collectie die stomweg bijna niet meer bestaan doordat het is zoekgeraakt of soms zelfs omgesmolten. Wie van bling bling houdt moet gaan kijken, zo prijst de Hermitage deze tentoonstelling aan en dat is ook gewoon zo. Het opvallend fijne zilver uit China, India en Indonesië werd alleen in voorname kringen gezien, het hoorde bij de levensstijl, zelfs mannen hadden hun eigen toiletset.

In de onderzetter in de vorm van een boomblad is het verfijnde werk door de naven van het blad direct zichtbaar. Dit onvoorstelbare stukje verfijning komt uit China (gedat. 1740-1750). Door diverse verbindingen wordt het schaaltje stabiel, maar het lijkt nog steeds of de kleine bloemen nog steeds zweven. (zie ook detailfoto eronder)

Willem III van Oranjes schrijfdoos met een kleine la in de bodem voor het papier met een kleine sleutelgat is ook één van de meest mooie stukken die gelukkig is gered, want veel zilveren stukken van die tijd zien niet gespaard gebleven.

Wat me nog meer opviel was het kleurrijke van een Chinees doosje, waarvan hieronder een detail. Met aquarelverf en vooral email wordt het toch een stuk boeiender. Ook een waaier met dezelfde grondstoffen was bijzonder fraai.

Deze expositie is al voorbij. Voor de huidige expositie kunt u kijken op de website van de Hermitage in Amsterdam , Nieuwe Herengracht 14 in de buurt van de Stopera gaan (dagelijks geopend van 10.00 tot 17.00 uur).

Art Nouveau

Nu in Hermitage Amsterdam: Jugendstil, de Wiener Sezession en Art Nouveau

Van 13 oktober 2007 tot en met 5 mei 2008 markeert een prachtige expositie in Hermitage Amsterdam de tijd rond 1900 met fraaie Art Nouveau. Sommige zaken kunnen wel een beetje te veel zijn, maar de variatie in attributen in deze expositie maakt het wel laagdrempelig.

Meubels, tafel, stoel, boeken, borstbeeld, vasen, lamp etc., al deze voorwerpen hebben een romantische atmosfeer, als je je dame of man een romantisch avontuur gunt dan zou je haar of hem mee moeten nemen naar deze expositie, ik wed dat zij of hij het prachtig zal vinden. Aangenomen dat de dames of enkele mannen niet deze geheime boodschap hebben gelezen.

Meer informatie en vooruitblikken over deze expositie: Hermitage Amsterdam website (zelf naar zoeken met zoekmachine)

Uit kunst: Danny Dogger

Kunst heeft niet altijd details nodig om geweldig te zijn.

Ddogger website

Al sinds dat mijn website bestaat heb ik daar in links een link gehad naar Danny Doggers website. Hij schildert moderne kunst op een manier die ik echt erg leuk vind. Voor enige tijd heb ik zijn website niet bezocht, maar sinds dat ik zijn hernieuwde website heb gezien zou ik dit nog liever met je willen delen.

Kunst heeft niet altijd details nodig om geweldig te zijn. Dat is tenminste wat ik het aardige van Doggers werk vind. Met dikke zwarte lijnen creëert hij van kinds af aan zijn eigen stijl door schetsen te maken op alles waar hij op tekenen kon. In een paar dikke lijnen gevuld met heldere kleuren krijgt hij het gedaan diverse specifieke Nederlandse thema's op eenvoudige wijze uit te werken.

Sinds hij zijn website ook nog eens vernieuwd heeft werd het ook nog een feestelijke eenheid. Je zou zeker op zijn site de moeite moeten nemen voor zijn galerij. Danny Dogger is bescheiden over zijn werk, maar ik denk dat hij een veel grotere spotlight verdient dan hij momenteel al heeft. Zijn werk is niet alleen aantrekkelijk voor volwassenen, maar juist ook voor kinderen. Hoewel zijn werk heel eenvoudig lijkt, zou ik je uit willen dagen het zelf eens te proberen. Probeer maar eens met een paar lijnen uitdrukking te geven aan iets, echt niet zo gemakkelijk.

Omroep Flevoland heeft een aardig portret gemaakt over zijn werk en nog wat van zijn privé leven, zoek de link in zijn website ervan.

Kunstenaarsachtergrond van zijn website vind je ook op zijn website, zoek naar Danny Dogger in een zoekmachine.



Peter Doeswijk website
Bron van de afbeeldingen: Website van Peter Doeswijk.
Als de afbeeldingen niet zichtbaar zijn
dan zou de website van Peter Doeswijk mogelijk
niet online, ze zijn namelijk direct gelinkt.

Lopend door Amsterdam centrum ben je zijn kunst al lang tegengekomen. Sommige kunstenaars hebben niet echt enige introductie nodig. Of misschien was je er niet van bewust dat je al wat zag wat hij heeft gemaakt of waarbij hij geholpen heeft bij het ontstaan ervan.

Sommige kunstenaars hebben niet echt enige
introductie
nodig

Laat me je even helpen bij wat je al zoal tegen bent gekomen: Posters met 1200 kussen van 1200 verschillende personen aan de bouwhekken van de Noord Zuidlijn in Amsterdam. Jaha, zijn idee! Een paar Engelse touristenmeiden waren een aardige jonge gast aan het fotograferen. Ohhhh, hij is zo leuk! Ander meisje: "Deze!" Oprecht hoop ik dat dit weer eens terugkomt. Het charmeerde heel wat touristen en het gaf hen een glimlach!

Project kussen

Normaal gesproken geef ik wat achtergrond informatie over de kunstenaar. Maar op zijn website (van Peter Doeswijk) kon ik dat niet vinden. Maar is het echt noodzakelijk om deze informatie nog te geven als zijn kunst al uitdrukking geeft aan zijn persoonlijkheid? Een van de te noemen zaken is de tijd die hij moet steken in zijn projecten. Weer iets anders moet wel samenwerken zijn. Bijvoorbeeld bij het kerstbomen project samen met ROC leerlingen met het maken van heuse kerst kunstbomen, wie heeft ze niet gezien pal naast de Stopera?

Project kunst kerstbomen

Weer iets anders wat hij geregeld heeft zijn de kijkdozen aan de binnenkant van de bouwhekken van de Noord Zuidllijn. Vraag al je buren een doos te maken voor het hek. Een brilliant idee, maar je moet er even opkomen. Een varieteit van dozen komen te voorschijn en kinderen vinden het prachtig om er in te kijken. Beter is om niet te zeggen dat volwassenen nog veel nieuwschieriger zijn wanneer kinderen wel eens willen doorlopen na al een tijdje te hebben gekeken.....

Project show boxes

Weet je hoe een winkel er in de wereld uit ziet. Als je nu ja zegt, dan zeg ik je: "Nee hoor, echt niet!" Sommige winkels zijn verbazingwekkend in het project dat alleen winkels laat zien aan de zelfde bouwhekken aan de Vijzelgracht. De fotografen Frits Phoelich (Ghana), Petra Hart (Bali), Robert Jan de Vries (New York) en Peter Doeswijk (Istanboel) keken voor elk in het oog springende winkel. Je ervaart ook van deze foto's dat verkopen heel verschillende strategische planning vergt in de landen van onze wereld.

Project winkels over de wereld

Al deze projecten zijn al gepasseerd en niet meer te zien, dus kan ik niet wachten tot een volgend project!

Nu heb ik je alleen nog maar iets vertelt over de projecten, maar ik moet natuurlijk ook nog gewoon zijn kunst noemen. In zijn winkel aan de Vijzelgracht 11 in Amsterdam verkoopt hij meubels en kunst. Ik vind de meubels het fraaist. Een kastje hoeft niet saai te zijn als er een grappig Amsterdams geveltje voor zit met heldere kleuren. Of moet een burau saai zijn bijvoorbeeld? Nee! Majestueus als een soort orgel (zo zie ik het maar) maakt Peter het zoals hij dat wil. Waarschijnlijk heb je al lang op zijn website gekeken, mocht dat niet zo zijn dan nu even doen.

Uit expositie: Verzetsmuseum familie Gieringer

Bron afbeeldingen in deze tekst: http://www.verzetsmuseum.org/museum/nl/exposities/tijdelijk,geweest/eva-s_verhaal


Zelfportret Heinz dat het gevoel weergeeft opgesloten te zijn

Natuurlijk is het niet de grote artistieke waarde die mijn aandacht naar de schilderijen trok, maar de intensiteit hoe de vader en zoon Erik en Heinz Geiringer zich gevoeld moeten hebben tijdens hun onderduiken tijdens de 2e Wereldoorlog spatte van het canvas. Gevoelens die je in vrijheid niet kunt voorstellen.

"In 1944 wordt het hele gezin Geiringen na verraad op transport gesteld. In de trein van Westerbork naar Auschwitz vertelt Heinz aan zijn zus Eva dat hij de schilderijen heeft verstopt onder de zoldervloer van het onderduikadres. Nadat Eva en haar moeder de verschrikkingen van concentratiekamp Auschwitz hebben overleefd, vinden ze de schilderijen terug met een aangrijpend briefje: 'Eigendom van Eric en Hein Geiringer uit Amsterdam die ondergedoken zijn en de spullen na de oorlog ophalen.' Maar Erich en Heinz keren niet terug"

Bron van tekst in aanhaaltekens, bron: Verzetsmuseum Amsterdam.

Voordat je de permanente expositie van het Verzetsmuseum in gaat ben je in staat om een goed beeld te krijgen waarom mensen probeerden verzet te plegen en waarom er in Amsterdam werd geprotesteerd om de Joden te ondersteunen. Maar executies maakten snel een einde aan het protest en alleen heimelijk verzet was uiteindelijk nog mogelijk om de Joden voor het onzekere lot te behoeden, meestal eindigde hun bestaan. 30 schilderijen om te bewonderen, sommige drukken hoop uit naar betere tijden, sommige wanhoop in deze bange tijden. Ze woonden in de Rivierenbuurt niet ver van de familie Frank en na de oorlog trouwde Eva Gieringer dan ook met Otto Frank. The andere overlevende Eva Schloss woont nu in Engeland. Zij schreef het boek Herinneringen van een joods meisje.

(Deze tijdelijke expositie over het gezin Gieringer is gesloten op 8 april 2007)

Uit expositie: Kors van Bennekom

Mevrouw Van Bennekom neemt een douche in de keuken met behulp van een slang verbonden aan de kraan van de geizer en met een douchekop. En om het water te verzamelen een teil eronder. Met een douchegordijn er rondom heen. Een granieten keukenblok en een oude geizer erboven. Een romantisch plaatje voor degenen die ooit eens hebben ervaren zonder aparte doucheruimte te leven. En dit is nog maar 1 foto in de expositie om de 75 e verjaardag van fotograaf Kors van Bennekom te vieren in FOAM in Amsterdam.

Gezin onder wasgoed

Kors van Bennekom's (zoek met zoekmachine naar zijn website) familie acteert niet voor de fotocamera als hij een foto schiet. Wat je ziet is het dagelijkse leven, het is toeval dat de camera er ook bij is, maar niemand die daar in het gezin op let. En niet alleen zijn gezin, maar ook Amsterdammers, meestal harde werkers, letten niet op het fototoestel. De expositie geeft nostalgische blikken in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Voor jongeren zou het een vroegere ooit bestaande wereld kunnen openen waarvan ze geen idee hadden. Mensen leefden in eenvoud, maar waren met weinig tevreden. Neem ook de kleine trap nog even naar boven om naar de familie van de schipper te kijken.

Dansende marktman

Een enorm goede keuze door Kors van Bennekom voor deze expositie in Foam. Verdeeld in gezinskiekjes, eenvoudige Amsterdammers op plaat, journalistieke foto's en bekendheden. Maar zelfs de bekende Nederlanders zijn maar gewone mensen. Geen glamour, maar ruw en tegelijk integer materiaal.

De zwart wit foto's zijn sterk en gedetailleerd. Een voorbije tijd met excentrieke Amsterdamse werklieden passeert voorbij je ogen, harde werkers die tot hoge leeftijd hun vak uitoefenden. Een schoenmaker in loondienst rust uit in zijn oude leren schort voor de winkel in de Warmoesstraat, het bestaat nu niet meer. Maar op de foto lijkt alles nog te leven.

De expositie was t/m 14 september 2008, kijk op FOAM Amsterdam website voor huidige exposties.

Uit expositie: Black is beautiful

In een extra aflevering van expositie deze maand de tentoonstelling in de Nieuwe Kerk: Black is beautiful.

'De Nieuwe Kerk presenteerde in de zomer van 2008 een ontdekkingsreis door de kunstgeschiedenis. Voor het eerst werd aandacht besteed aan de aantrekkelijkheid van de zwarte mens in de kunst van de Nederlanden. Vele grote meesters blijken zwarte mensen te hebben verbeeld.'

Bron quote: Nieuwe kerk Amsterdam website

Jimmy van der Lak van Nola Hatterman 1930

Nederland heeft een donkere geschiedenis wat slavernij aangaat, maar hierover gaat de expositie nauwelijks. In deze tentoonstelling ontdek je wat donkere personen betekenen in de Nederlandse kunst gedurende de laatste eeuwen. Van de oude schilderijen waarop 1 van de koningen het Kind adoreert tot en met wat je op de achtergrond ziet van dit artikel door Erik van Lieshout. Het introductiefilmpje was erg kort, maar tijdens de expositie zul je een aantal aanraakschermen treffen die je in rond de 8 verhalen vertellen over bekende personen. Bijvoorbeeld het ontroerende verhaal over een KNIL soldaat.

Voor de 'jeu' lieten rijke Nederlandse mensen hun getinte personeel op een schilderij zien, zelfs een kind. Ook waren exotische schilderijen altijd belangrijk in de Nederlandse kunst: op zoek naar het perfecte lichaam.

Heb je ooit gehoord over Anton de Kom. Ik eerlijk gezegd niet. Hij is destijds naar Nederland gedeporteerd omdat hij een communistisch leider was in Suriname. In 1940 sloot hij zich aan bij het communistische verzet en overleed in een concentratiekamp in 1940. Vraag me toch af waarom ik nooit over zo'n belangrijk persoon heb gehoord in onze geschiedenis. Hij publiceerde in 1934 het boek: Wij slaven van Suriname.

In het bijzonder vond ik de expositie bijzonder omdat het het belang benadrukt over de grote invloed die veel donkere mannen en vrouwen hebben gehad in de geschiedenis. Toen ik Barack Obama voorbij zag komen dacht ik: Yes we can, ik hoop dat het je lukt.

De expositie was te zien tot en met 26 oktober 2008.

Uit expositie: Tegenwoordigheid van Geest - Wolfgang Tillmans.

In expositie deze maand de verzameling het het Stedelijk Museum in Amsterdam van: Tegenwoordigheid van Geest - Een keuze uit de collectie door Wolfgang Tillmans.

Geboren in Remscheid, Duitsland, woonde en werkte Tillmans in Hamburg aan het einde van de jaren tachtig voordat hij vertrok naar Engeland. Hij studeerde daar Kunst aan de Bounemouth and Poole College van 1990 tot 1992. Sinds 1996 woonde en werkte hij in Londen. Over zijn sterke banden met beide landen zei Tillmans in een interview met Robert Ayers van ARTINFO in 2007: "Ik werd verlief op Engeland en met Londen toen ik er kwam op een talenreis toen ik 14 was. Bij toeval ontdekte ik Culture Club en de New Romantics en de rest van de straatcultuur. En de taal en verder alles spreekt me aan. Maar ik denk niet dat ik ooit mijn Duits-zijn verlies. Je verliest nooit de cultuur waar je vandaan komt. Engeland werkte prima als een tegengif tegen mijn Duits-zijn. Het is een goede combinatie voor mij."

Bron vrij vertaald van aangehaalde tekst: Engelse Wikipedia op Wolfgang Tillmans.


Bruce Neonlight

Maar niet alle objecten of foto's zijn van Tillmans. Noem de expositie misschien ook maar Tillmans en vrienden. Alhoewel het meest in het oogspringend binnen de expositie uiteraard Freischwimmer 118, werd mijn aandacht meer getrokken naar een neonlicht met iets als bbbbbbrrrrrruuuuccccceeeee. Als eerste was de lichtblauwe kleur mooi. Ten tweede vond ik het toeval in combinatie van letters die de b, r, u en c en e herhaalden goed bij elkaar passen. En er lijkt wel iets tegenstijdigs te zijn: een zachte schreeuw.

Als je er net van weg kijkt kom je een mooie zwart wit foto tegen met 3 hoofden, maar de gezichten zie je niet, alleen de bovenkant en de zijkanten. Helaas is er geen foto beschikbaar om het je te laten zien, maar de intensiteit van de foto is overweldigend.

Er zijn ook een aantal sterke naakten op deze expositie. Fascinerend en ook behorend bij de subcultuur. Dat houdt ook in dat deze expositie niet geschikt is voor wie niet geconfronteerd wil worden met naakte lichamen.

De Tegenwoordigheid van Geest is een observatie van de subcultuur van vandaag, het zal ook je bewustzijn kunnen confronteren. Naast deze niet al te grote expositie zou je ook nog kunnen kijken naar de Vincent award: enkele oude documentatie films.

Deze expositie is gesloten, kijk op de Stedelijk Museum Amsterdam website voor hun huidige exposities.

Uit expositie: FOAM - Richard Avedon (expositie was in het verleden)

FOAM (FotoMuseum AMsterdam) presenteerde de succesvolle expositie over de fotograaf Richard Avedon (voor de website van Richard Avedon zoeken in zoekmachine). Voor portretfotografie liefhebbers was het een must om te gaan bekijken.

Om zijn werk te omschrijven haal ik graag een citaat aan waarin hij zijn eigen werk beschrijft:

Photograph in Foam during exposition R. Avedon

"A portrait is not a likeness. The moment an emotion or fact is transformed into a photograph it is no longer a fact but an opinion. There is no such thing as inaccuracy in a photograph. All photographs are accurate. None of them is the truth."

Uit: voorwoord voor The American West by Richard Avedon

Hij noemt zijn foto's ook wel "lezers van de oppervlakte". Toch lijken de persoonlijkheden echt, maar het is en blijft een optreden, om precies te zijn: een optreden die hij wil die de gefotografeerde opvoert. Toch lijken de meeste gefotografeerden op hun gemak en dat is indrukwekkend!

FOAM (FotoMuseum AMsterdam), Keizersgracht 609, 1017 DS Amsterdam (kijk op hun website voor huidige voorstellingen, toegang en openingstijden)

Temporary Stedelijk Amsterdam: Gedurfde presentatie met ballen van gerestaureerde "oude" deel

expositie afbeelding

Lang hebben we op de eerste presentatie van de nieuwe directrice Ann Goldstein, maar de eerste mag er zeker zijn. Ze presenteert in het vernieuwde "oude deel" van het Stedelijk Museum een gedurfde ode aan dit gebouw met ballen!

Hierin staat vooral het prachtig gerestaureerde gebouw centraal. De entree van het gebouw met de trap naar boven met het licht vanaf het dakraam is al een feest van licht. Er omheen allemaal momenten van herkenbaarheid: prachtige posters met verscheidenheid van al die bekende tentoonstellingen die het Stedelijk ooit kende.

Nog maar nauwelijks van dit bekomen en je mag je verwonderen aan een expositie "Monumentalisme" waarin een brede kijk wordt gegeven door middel van film en sculptuur. Het moet raar lopen of een brede glimlach komt tevoorschijn bij de bewegende senioren van Lucia Nimcova.

In de expositie Taking place kun je vervolgens kijken hoe kunstenaars het gebouw willen laten zien. Het Stedelijk omschrijft het als: "Nationale en internationale kunstenaars brengen op experimentele wijze de ruimten tot leven en leggen de relatie met de tijdelijkheid en ruimtelijkheid van het onvoltooide gebouw". Een betere omschrijving had ik zelf niet kunnen geven. Rineke Dijkstra met haar geweldige filmbeelden van kinderen die omschrijven van wat ze zien, de geweldige je-moet-ze-gelezen-hebben-tekstruimte van Barbara Kruger, de draaiende cirkels op de vloer (helaas was dit nu al beschadigd), de draaiende spiegels voor het raam die buiten even naar binnen brengt, het driehoek in boenwas, je moet het allemaal gaan bekijken!

Het Stedelijk leeft weer tijdelijk en nog wel op eigen locatie, het kan eigenlijk niet beter!

Voor meer informatie: Kijk op de website van het Stedelijk Museum.

Expositie was tot 9 januari 2011, foto genomen met camera mobiel.

Stedelijk Museum: Temporary 2

De nieuwe hoofdsponsor, de Rabobank, zal geen spijt hebben van hun ondersteuning de komende jaren. Want ook de tweede Temporary Museum was een succes.

Temporary 2 afbeelding

In deze expositie een grote verscheidenheid aan verschillende kunstobjecten. Het laat de diversiteit van de verzameling waarover het Stedelijk Museum beschikt. Van enorme installatie van een enorm kleurenblok Donald Judd tot vierkant servies, prachtige video's met ingelegde spanning van Keren Cytter, fotografie, metaal geschilderd meubilair, veel is er te voorschijn gehaald. Het moet wel vreemd zijn als je niet door iets wordt aangesproken.

Opvallend zijn ook de surrealistische beelden van Willem de Kooning, want wat stelt het voor? Telkens als je er naar kijkt denk je iets te herkennen, maar zeker doe je het niet.

Piet Mondriaan vond ook een plek in deze expositie, wellicht om ook buitenlandse toeristen over te halen om te komen kijken. Dan Flavin maakte een prachtig lichtkunstwerk in de trappengalerij boven.

Olivio Martinez Viera's enorme muurposters mag je in deze expositie ook niet missen. Gezien de omvang lijkt me dat ook onmogelijk.

Bezoekinformatie:

Chef Special op Uitmarkt 2009

Visit website Chef Special
Bron foto: Pers uitgave Chef Special vanaf hun website Chef Special
Foto van: Michel Mulder

Veel tijd had ik niet dit jaar voor de Uitmarkt 2009, vandaar ook geen foto's dit jaar helaas. Maar toch een klein verslag van wat opviel op de Uitmarkt 2009: Chef Special uit Haarlem.

Net als je denkt dat je alles wel eens eerder hebt gezien en in dreigde te dutten, kwam gelukkig Chef Special uit Haarlem langs, vernieuwend en een opvallende inderdaad dynamische mix zoals ze het zelf noemen van hiphop, funk en rock; van laidback grooves, tot stevige gitaarsolo's. En hoezeer die muziekstijlen ook uiteenlopen, het lijkt allemaal met gemak in elkaar over te lopen. Joshua Nolet, met loepzuiver helder te verstaan Engels in hiphop en zang is bijna subliem, volgens mij is hij alleen niet goed te verstaan als het geluid niet goed is geregeld op de Uitmarkt? Dat zullen ze bij eigen optredens vast wel beter voor elkaar hebben.

Opvallende verschijning de lead zanger: hij kwam van het podium en kreeg alles gedaan van een gevarieerd publiek van 20 tot zal ik zeggen rond de 60 jaar? Met veel plezier gingen ze eerst zitten en later jumpen! En ja, waarom zou je aan het eind van de show niet even gaan klimmen als dat kan? Gitarist, drums, toetsenist, allemaal sterk gericht om verschillende sferen op te roepen, vooral het funky spel op gitaar deed de meest stijve hark in het publiek heupwiegen! Naarmate hun optreden vorderde deden mobieltjes hun werk, hier moet je zijn! Al snel werd het drukker...

Waarschijnlijk is de vriendenclub de basis waarop ze op elkaar zijn ingespeeld. Het kan haast niet anders of er moet veel repeteerwerk in zitten. En lekker om te zien dat ze er ook echt van kunnen genieten.

Toewerken naar een climax is ook geen probleem voor de mannen. Met veel spanning werd er naar een clou gewerkt, ga ik hier even niet noemen natuurlijk, je gaat maar eens kijken! Maar erg veel humor die in scene gezette kleine verwarring erna. Hun programma momenteel of nieuwe album? Kijk op hun webiste: Chef Special in Haarlem. Doen! Of boek ze! Gebeurd er nog eens echt wat!

Annemiek Punt

Als je mijn website wel eens bestudeerd hebt is het overbodig om te zeggen dat ik wel van transparantie houdt. Zo is het ook met kunst, namelijk glaskunst. Toen ik laatst in Delft was kwam ik daar een sterk staaltje van tegen: een glas in lood raam in Delft in de Nieuwe Kerk, het dochtertje van Jaïrus. En daar wordt je dan nieuwsgierig van en dat brengt me op haar website (klik logo hieronder om er naar toe te gaan).

Het effect waarmee ze schildert heeft al iets transparants ook al zou ze het niet op glas doen. Schildert ze op glas maakt dit het nog extra transparant. En dan krijg je zoiets als dit:

Annemiek Punt voorbeeld 1 Annemiek Punt voorbeeld 2 Annemiek Punt voorbeeld 3

Bron afbeeldingen hierboven: website Annemiek Punt

Vooral in het oog springend zijn de mooie felle kleuren op de objecten. Bij haar gebrandschilderde ramen (zie onder projecten) gebruikt ze juist warme kleuren die juist niet met elkaar een contrast vormen.

Wanneer ze aan het werk gaat zal dat gedurfd zijn: niet te bang om nog eens flink wat verf toe te voegen. En voor het mooiste transparante effect gebruikt ze ook nog eens "antiek handgeblazen glas". Op haar website kun je zien hoe dat wordt gemaakt. Ook tref je daar aan hoe ze de gebrandschilderde ramen uiteindelijk op schaal van 1 op 1 op papier uitwerkt.

Nu ligt het schilderachtige Ootmarsum niet direct bij mij in de buurt, maar mocht ik weer eens die richting opgaan, dan wil ik zeker even langs haar galerie!

Mien Ruys

Mien Ruys aan het werk

"Heden is mijn loopbaan begonnen", schreef Mien Ruys (1904) op 19-jarige leeftijd in haar dagboek. Bij Moerheim (Koninklijke Kwekerij Moerheim v/h B. Ruys B.V), de in die tijd wereldvermaarde vaste plantenkwekerij van haar ouders in Dedemsvaart, was toen voorzichtig een begin gemaakt met een afdeling ontwerpen. Mien kreeg daar al spoedig de leiding van, want haar belangstelling gold niet zozeer het kweken van planten, maar veel meer hun toepassing in tuin en landschap. Omdat er toen in Nederland in die richting nog geen opleidingen bestonden, studeerde ze enige tijd in Berlijn en volgde ze stages in Engeland. Vakliteratuur bestond in die tijd nauwelijks of niet.

Bron: website Mien Ruys Dedemsvaart

Duidelijk heb ik iets goed te maken met wijlen Mien Ruys. Met dedain zei ik van haar: De vroegere Mien Ruys tuin, je kent het vast nog wel grind en spoorbielzen met veel wisselende hoekjes, was functioneel maar niet meer doenlijk. - Daarmee doe ik Bielzen Mien, haar bijnaam, duidelijk te kort.

Mien Ruys, geboren in 1904, begon al op 19-jarige leeftijd bij haar ouders te werken bij Moerheim. Na Berlijn en Engeland studeerde ze architectuur in de jaren dertig bij professor Marinus Jan Granpré Moliére.

Bloem

Van achtertuin naar Buro Mien Ruys

Haar eerste tuin aan de achterkant van het huis van haar ouders gaf een probleem. Ze koos haar favoriete planten die een kalkrijke bodem nodig hadden en zette die in de wat zurige grond van Dedemsvaart. Na een jaar kon ze deze planten wegkieperen en toen kwam ook de stelregel: kiezen voor planten die thuishoren bij de gegeven omstandigheden. Maar de vormgeving die ze in deze tuin aanlegde wordt tot op de dag van vandaag zelfs nog door Eigen huis en tuin en veel tuinarchitecten gebruikt: een rechte lijn naar achteren, dan op de kruising van 2 paden een vierkant met daarin een vijver om het pad te onderbreken.

Mien Ruys zocht naar klanten voor haar ontwerpen. Waar ga je dan naar toe? Zeker als het ook kleinschalige particuliere tuinen betreft. Raad maar eens. Het kantoor Mien Ruys architectuur bestaat nog steeds. Net voorbij Koninklijk theater Carré in Amsterdam: het kantoor van Buro Mien Ruys.

Daktuinen en Sedum

Een nieuwe tak waarmee dit bureau zich bezig houdt zijn daktuinen. Zowel particulier als voor bedrijven. O.a. wordt er dan veel met verplaatsbare bakken of potten gewerkt met een heel ontwerpplan voor het dakterras. Bij bedrijven zijn de zogenaamde Sedumdaken heel actueel. Als je in Hoofddorp op het station bent zie je zo'n dak. Bij droog weer is het Sedum, een vetplant rood en het kleurt weer groen bij natte omstandigheden. Dit plantje kan dus allerlei soorten weer aan. Onder het Sedum ligt een laag met korrels dat het water vast houdt en waarop het Sedum kan gedijen. Hieronder ligt een soort vijverfolie dat er uiteraard voor moet zorgen dat er niets door het plafond lekt. Overigens moet de dakconstructie wel eerst goedgekeurd zijn voor de aanleg: er komt immers een immens gewicht op het dak. Voordeel van groene daken: isolerend in de winter, je houdt de warmte vast en verkoelend in de zomer!

Bloem

Mien Ruys tuinen en de toekomst

Nog dit jaar besloot de stad Amsterdam de garagedaktuin van het Rembrandtspark in oude luister te herstellen en daarmee ook de tuinen daarin van Mien Ruys met een totaalbudget van drie ton euro. Mien Ruys ontwierp in deze stad veel stadstuinen voor woningbouwverenigingen. Helaas is hier niet veel van over gebleven. Heel af en toe kom je het nog tegen, maar Amsterdam Buitenveldert bijvoorbeeld was vroeger een tuinoase. In Zeeburg is onlangs in het Mien Ruysplantsoen een mooie strakke zithoek geplaatst waarbij de rechte lijnen van het plantsoen zijn gehandhaafd.

Tuinarchitecten, gebouwarchitecten, tuinprogramma's op televisie, de basis van Mien Ruys wordt nog steeds door hen gebruikt.

En als je in de meeste tuinen kijkt zie je nog altijd een iets minder mooie nakomeling van de tegel van Mien Ruys, nee niet de biels, maar de Griontegel ofwel de grindtegel. Mien Ruys gebruikte minder scherpe kleuren en zachtere kiezels, maar ze begon er wel mee. Mien Ruys tuinontwerpen zijn vrijwel verzekert van een plek in de toekomstige tuinarchitectuur.

Dus mocht u in de buurt van Dedemsvaart zijn in voorjaar of zomer, ga dan eens bij haar tuinen langs!

W. Eugene Smith - More Real than Reality

Deze expositie was tot 16 maart 2011, FOAM Amsterdam

Eugene Smith Kinderen kijken door het raam naar baby

Het eerste waar je aan denkt bij de naam Eugene Smith, waar ben ik die naam eerder tegengekomen? Maar zodra je de inleiding leest, natuurlijk: het tijdschrift Life! Deze bijzondere fotograaf maakte echt juwelen van foto's. Je voelt de moeilijke tijden waar mensen doorheen moesten en toch hebben zijn foto's iets romantisch.

Maar houdt jezelf niet voor de gek met een bepaalde romantiek. Duidelijk heeft hij deze foto's recht uit het leven gemaakt om een boodschap van het bestaan te laten zien. Hij heeft dit niet alleen gedaan voor de mooie plaatjes. Hij wilde zeker ook verandering in de maatschappij.

Goede werken zijn ook te zien op zijn werk: zusters, artsen temidden van deze armoede. Sommige foto's brengen je het schaamrood op je kaken: ons verleden met gekleurde mensen, die hard werkten en een zeer arm leven kenden.

Maar wat me het meest verraste: een ver verleden werd weer tot leven gebracht, lang voordat ik werd geboren, heel even maar.

In deze FOAM expositie vind je foto's van de series: zuster Midwife, een Man van Genade, Spaans Dorp, Pittsburgh en Minamata.

Passie voor Perfectie

Passie voor perfectie

Spiegels in een expositie rondom alle objecten. Je moet er toch even aan wennen. Je komt toch niet om naar jezelf te kijken! Maar wat een fraai effect heeft dit op de locatie: de Nieuwe Kerk in Amsterdam gezien door spiegels: heel bijzonder!

Bijzonder is ook het juiste woord voor de nieuwe expositie: Passie voor Perfectie. Wie had 100 jaar geleden kunnen bedenken dat kleurrijke Islamitische cultuur te zien zou zijn in de kerk in hartje Amsterdam?

Kleurrijk? Ja, kleurrijk! Dat is iets wat me verbaasde. Eens hadden invloeden van over de hele wereld invloed op mooi glaswerk, vazen, borduurwerk, muurtegels, houtobjecten, en illustratieve Hadiths.

Het koor

In het midden van de kerk, het koor, hoor je zacht Islamitische gebeden en zie je mooie handgeschreven gouden kalligrafiekunst, verbazingwekkend hoeveel geduld hiervoor nodig moet zijn geweest. Zelf had ik er niet zoveel geduld voor. Want ik wist wat er nog meer te zien was op deze expositie.

Glas, hout en lakwerk

Het glaswerk is toch wel het meest attractieve object om te bekijken in deze tentoonstelling. In het bijzonder wanneer het van alle kanten is omringd door spiegels. Het geeft je tijd om nog meer dit te kunnen bewonderen. Sommige glazen objecten zijn erg oud, maar ontzettend goed van kwaliteit. Het fijne werk in houtsnijden van de kist lijkt me een hele puzzel, hoe doen ze zoiets? Het lakwerk glinstert nog meer door de aanwezige spiegels!

Prof. Nasser D. Khalili

Bijzonder hoe deze man deze collectie van 500 objecten over de hele wereld bij elkaar heeft verzameld. Wanneer je ernaar kijkt, dan weet je dat hij van zijn werk moet houden!

Deze expositie is misschien het meest geschikt voor echte kunstobjectliefhebbers. Het is niet de meest algemene expositie die de Nieuwe Kerk heeft gehad, maar zeker wel een bezoekje waard!

Over naar de Ledlamp!

Over naar Ledlampen...
spaarlampen stuk?
Ledlamp er in!
miljoenen
bespaarde Euro's
miljoenen kg
CO2 uitstoot bespaard

Het is niet gebruikelijk dat ik een maatschappelijk onderwerp behandel op mijn webpage, maar dit keer vond ik het te belangrijk. In de media is global warming het issue al vanaf Al Gore zijn presentatie houdt over de hele wereld.

Wat hierbij raar is dat we niet altijd in onze directe eigen omgeving kijken, ons huis, om uitstoot van CO2 te voorkomen. Investeren in ledlampen is dan wel duurder dan de voorgangers, maar ze gaan wel veel langer mee en heel prettig: bespaart jaarlijks zeer veel geld. Wat dus goed is voor de planeet is goed voor je portomonnaie!

Dutchhomepage.nl ondersteunt deze o.a. van Greenpeace actie. Dit houdt in dat ik geen lamp in huis heb boven de 12W en alleen op noodzakelijke plekken lampen laat branden.

Een andere manier om electra te besparen is extra schakelaar op de stekkerdoos voor als ik apparaten op dat moment niet gebruik. Natuurlijk zijn er nog meer tips op de Greenpeace website.

Ik vraag je vriendelijk hierover na te denken. Als we de kinderen een toekomst gunnen, moeten we onze planeet een toekomst geven. Waarom dus niet overgaan naar ledlampen? Als je dat ineens te duur vindt kun je beginnen met 1 en elk jaar er een planeet redder bij aanschaffen!