Verslag van de 89ste Nijmeegse Vierdaagse 2005

 

 

Dag 1
Dag 2

Dag 3

Dag 4

Totalen per dag

Wandeltrainingen

 

 

Maandag 18 juli

Vandaag mocht ik, net als vorig jaar weer meerijden met Jo en Marieke op voorwaarde dat ik me niet zou bemoeien met de route.
Jo had haar route weer uitgestippeld met de routeplanner en dat zou natuurlijk weer helemaal goedkomen! Ik zal je de details besparen maar we reden in ieder geval NIET in één keer goed! Het station Dukenburg was niet te vinden dus ben ik maar bij een bushalte uitgestapt met een bus die naar Oosterhout ging. Daar was mijn onderkomen voor dit jaar bij de familie Bosveld.
Het gezin heeft 3 kids en er waren nog twee logeetjes uit Frankrijk, een drukke kinderboel dus. Gelukkig was alles vrij relaxed en alles kan en alles mag.

Na de kennismaking ben ik naar de Wedren gefietst (ca 20 minuutjes fietsen) waar ik een meeting had met allerlei andere wandelaars van het forum: walkers4walkers. Heel leuk om elkaar na maanden met elkaar te internetten eens in het echt te zien!
Ook André mijn wandelmaatje (nou ja, maatje.... hij is 2 meter lang) en roommate van dit jaar kwam daar ook bij want hij was iets later gearriveerd
Gelukkig was er weer heel veel bier bij wat weer heel goed was voor een goede nachtrust.... Na nog even wat in de tuin te hebben geklept zijn André en ik gaan pitten.

Foto's van de maandag. Klik op de foto's om te vergroten.

 

Dinsdag 19 juli: Dag 1

  

Wakker worden ging vandaag gepaard met een flinke blaar in mijn hersenpan. Een redelijke kater dus!

Nou ja, dat hoort er ook allemaal bij.

André en ik gingen weer fietsen naar de start waar we om 3:55 uur aansloten in de rij. Om 4:05 konden we op pad.

Het weer was best redelijk. Na een paar lopen kwamen er dikke spetters naar beneden. Ik pakte dus snel mijn paraplu uit de rugzak, dit was voor de regen reden genoeg om ermee te stoppen. Ik heb de paraplu nog 2 uur in mijn handen gehad en de regen durfde dus ècht niet meer te komen.

Na ruim 3 uur lopen kwamen we aan in Huissen waar het tijd werd voor een koffiestop.Mijn taktiek is altijd om de eerste gelegenheden over te slaan omdat iedereen daar gaat zitten en dus net even verder te lopen waar het wat rustiger is.

Bij een restaurantje met een terras zijn we neergeploft. De wandelaars die naast ons zaten zeiden al tegen ons dat de koffie "van het huis" was. Moeilijk te geloven natuurlijk in deze tijden van de dure euro maar het bleek ècht waar te zijn. Ik was zelfs zo onbescheiden om aan de ober te vragen om een tweede kopje! En die kregen we ook weer voor nop! Ja, op één been kan je moeilijk lopen, vandaar.....

Na Huissen, dat in de lus van de 50 km zat zijn we via de onderkant van Arnhem weer op weg gegaan naar Elst. Voor Elst kwam de 40 km erbij en het werd al flink drukker. In Elst kwamen de 30 en de militairen er ook nog bij waardoor het voetje voor voetje schuifelen was door het centrum van Elst.

Gelukkig waren er in Elst weer de "kleffe toastjes" (Chris!). Lekker hoor!

 

Onderweg hebben André en ik nog even een ruzie gespeeld. Ik begon tegen hem te schreeuwen dat hij dan voortaan maar lekker in zijn eentje de rest van de Vierdaagse moest gaan lopen...... Iedereen kijken natuurlijk. Naast ons zei een man: ik zou hem voor z'n kop slaan.... Toen begon ik met deze man ruzie te maken en hij speelde meesterlijk mee.

Bleek het een Hagenees te zijn! En nog wel eentje van het politiekorps Haaglanden, de ordebewaarders van Den Haag en omstreken.

 

Onderweg kwamen we nog een man tegen die op zijn tshirt de opdruk had: Vereniging van Bovenladers. Wat moet je je daar nou bij voorstellen???? Daar was maar één manier op en dat is gewoon vragen.

Wat zijn bovenladers? Ja, wasmachines zei de man. En daar is echt een vereniging van? Jaaaa, je moet natuurlijk wel zelf een bovenlader hebben! zei de man. Tuurlijk, begrijpelijk. Ik vroeg: zéker veel vrouwen bij die vereniging? Nee hoor hoezo? zei de man. Ik: nou ja, op een verenigingsavond ga je het natuurlijk hebben over dat je was zo mooi schoon is geworden....  Nee, het ging de man om de techniek. 

Nou ja, je moet maar een hobbie hebben.

 

Nog een gekke hobbie: viaductopderandzitter.

We liepen over een viaduct waar een man zat op een stoeltje met zijn kont boven de snelweg. Hij had een constructie van staal gemaakt en dat aan de spijlen gebonden. Daar bovenop dus een stoeltje met armleuningen en hij zat ons op z'n gemakkie te bekijken.

Hoe komt iemand op het idee om dit te maken????? Je wordt ineens wakker en denkt: ik weet het, ik ga een viaductzitter bouwen!

 

Bij de volgende rust van 25 minuutjes zat André de schade aan zijn voeten te bekijken. Hij had een paar flinke blaren en ging ze doorprikken. Gelukkig was mijn koffie toen al op want het straaltje vocht wat eruit spoot had zéker in mijn koffie gekomen....

 

Na aankomst is André naar de blarenbehandeling gegaan waar zijn voeten vakkundig zijn ingetaped. Hij had ongeveer 4 blaren. André was om ca 21:00 uur pas terug van de EHBO!

Bij inspectie van mijn voeten bleek ik op mijn kleine teen weer blaar te hebben. Hij is inmiddels doorgeprikt en straks ga ik even tapen.

Morgen wacht ons een saaie dag door Beuningen en Weurt maar met de leukste binnenkomst die er is. Ik ben benieuwd.

Foto's van de eerste dag. Klik op de foto's om te vergroten.

 
 
 
       

Woensdag 20 juli: Dag 2

Vanmorgen ben ik tot een vreselijke ontdekking gekomen: ik heb last van een "wandelaars". Meer hierover zal ik zometeen beschrijven.

Vanochtend op de fiets (zonder remmen) weer naar Nijmegen gefietst. Ik heb inmiddels ontdekt dat de remmen van de racefiets het wèl doen maar je de handremmen bovenop niet gebruiken maar wel de remmen in de bocht van het stuur. Toch wel fijn om te weten...

Samen met André ben ik van start gegaan. Helaas konden we dit keer pas om 4:20 uur door de controle. Beetje lang wachten dus. Gelukkig kreeg om 4:00 uur al het eerste telefoontje van de dag. Het was Lucette, mijn wandelvriendin van de eerste Vierdaagse, zie het eerste verslag. Zij kon niet slapen en dacht: kom laat ik Maarten even bellen. Altijd gezellig en ze is nog steeds even gek.

Het tweede telefoontje was drie kwartier later van Dennis, mijn Westlandse wandelmaat van 2 Vierdaagse's geleden. Daarna Aad. En dit allemaal vòòr 5:30 uur.

Toen ik om 8:30 uur door mijn  moeder gebeld werd dacht zij heus dat zij de eerste beller vandaag was. Niet dus!

 

Na een kleine 3 uurtjes lopen, waarin we ook nog Rob Stenders en Erik Dikeb van Yorin gepasseerd zijn met hun liveuitzending, kwamen we door Alverna. Daar hebben we 25 minuten gerust bij een speeltuin met een lekker bakkie koffie erbij.

Toen wij weer op pad gingen liep ik weer lekker te zigzaggen om mensen in te halen die niet hard genoeg gingen. Dit tot grote ergernis van André. Ik werd even door hem teruggefloten en we hebben besloten dat ik ervandoor zou gaan in mijn eigen tempo. Aldus geschiedde.

 

Ik wil nog wel even iets kwijt over langzame wandelaars. Waarom lopen die mensen niet gewoon op het midden van de weg zodat er iemand anders aan de zijkant langs kan? Nee, blijf vooral aan de zijkant lopen. Ik snap die mensen niet. Als je ziet dat er voor je een gat van 5 meter of meer met je voorgangers ontstaat dan heb je toch door dat je de boel ophoudt en er niemand langskan?

Tot overmaat van ramp zijn dit vaak ook nog "kruizengrijpers". Ze slingeren de armen naar de zijkant weg en zwaaien hoog op. Omdat mijn kruishoogte iets hoger is dan die van de gemiddelde wandelaar is het zaak mijn zakie te beschermen.... Nog erger is het als ze hun vuisten ballen als ze naar achter zwaaien! Moet ik verder gaan?

Ik geef altijd even een tikje op hun handen wanneer ik langs wil. Die mensen schrikken dan en houden gelijk hun pas en armzwaai in, dat geeft mij gelegenheid om erlangs te kunnen.

 

De man van de vereniging van Bovenladers kwamen we ook weer tegen, dit keer in een witte versie van zijn tshirt. André en ik hadden het ernstige vermoeden dat wij gigantisch in de maling genomen zijn door deze man want de website was in ieder geval niet te vinden. Ja, hij zal wel uit de lucht zijn, zei de man.

Ik heb deze man een kaartje van mijn website gegeven dus als hij contact met mij opneemt via het gastenboek kan ik een mooie link naar zijn site maken.

 

Gisteren had ik bij Bernadette een bonenschotel voorgeschoteld gekregen. Heerlijk hoor, daar niet van maar of de achteropkomende wandelaars daar zo blij mee waren? Ik dacht van niet zo te horen aan hun commentaar. Ik heber  trouwens ook geen problemen om anderen ervan mee te laten genieten, met geluid en al.

Door mijn winderige gedrag ging ik toch wel een beetje last te krijgen van een schurende naad. De uierzalf was een beetje uitgewerkt en de helften gleden tijdens het wandelen niet meer soepeltjes langs elkaar. Ik begon te vrezen dat ik last van de zogenaamde "wandelaars"! Ramp dus....

Na Balgooi ging ik de dijk op en had nog niet de mogelijkheid gehad om ergens een wc te vinden. Ik wist dat er halverwege de dijk één horecagelegenheid was waar dit wel kon maar dacht dat er wel een flinke rij zal staan. Dat viel gelukkig mee en ik kon gelijk naar binnen.

Na het doen van de behoefte zag ik bij het afvegen (àltijd controleren) dat de verschijnselen van de wandelaars onmiskenbaar waren. Niet alleen bruin op het papier maar ook rood!

Toch maar weer even een flinke lik uierzalf tussen de bilnaad gesmeerd en ik ben weer verdergegaan. De opluchting dat ik de laatste resten van de bonenschotel kwijt was was zeer groot (mede tot opluchting van mede wandelaars). Later op de dag kreeg ik toch wel weer last van droge wangen. Nou ja, ik zie wel hoe het verder afloopt. Ik zal jullie op de hoogte houden.... Als jullie willen natuurlijk.

 

Vanaf dat ik alleen liep ben ik de miniIpod van Hans gaan gebruiken. Jimi Hendrix, Hoobastank, Queens of the Stone Age en The Prodigy hebben mij alle uren op de been gehouden en tevens afgeleid van mijn "wandelaars".

 

Terug in Wijchen ben ik even lekker in het zonnetje op een grasveldje gaan liggen met mijn omhoog tegen een boom. Na deze stop van ca 20 minuten ging ik weer verder. Ik had mijn spullen omgehesen en prompt begon het te regenen, niet zo zachtjes helaas. De regenbui duurde ongeveer 20 minuten. 

Het was weer een genot om tussen de oogprikkende paraplu's door te lopen. En ook de mensen met poncho's aan zien ineens niets meer want het lijken wel paarden met oogkleppen op. Geen pretje dus.

 

Na het verschrikkelijk saaie stuk tussen Wijchen en Beuningen volgde gelukkig weer een saai stuk tussen Beuningen en Weurt. Ik wist gelukkig dat het leuke stuk in Nijmegen nog ging komen dus dat heeft me op de been gehouden.

 

Na de biertjes en het gezellig samenzijn op de Wedren ben ik op enthousiast op mijn racefiets gesprongen voor de terugtocht naar Oosterhout. Het bleek iets té enthousiast want ik was even mijn problemen met mijn "wandelaars/Vierdaagsekruis" vergeten.

Een fietszadel en zéker een racefietszadel drukt namelijk ongenadig hard op de pijnlijke plek en ik vloog dus met fiets en al een meter in de lucht! Tijdens de eerste 20 meter fietsen werd ik wat meewarig bekeken door een andere fietser (tevens 4daagsewandelaar) die dezelfde kant op fietste.

"Doet pijn hè?" zei hij. Nou en of het pijn deed. Ik raakte aan de praat met hem waardoor de pijn enigszins op de achtergrond raakt. Hij kende het probleem en hij vertelde dat hij sinds enige tijd de haren uit zijn naad scheerde ter voorkoming van "wandelaars". Hij bewerkte zijn naad voor met talkpoeder i.p.v. uierzalf of vaseline. Hij was dus eigenlijk een "droogloper" terwijl mijn voorkeur naar "nat-lopen" uitgaat.

Samen fietsten we de Waalbrug over richting Lent waarna hij afhaakte naar de Vierdaagsecamping en ik doorfietste naar Oosterhout. Toen wij afscheid namen was de pijn inmiddels niet meer voelbaar en ik vond het best prettig en afleidend een lotgenoot te hebben gevonden binnen 10 seconden na mijn sprong op het fietszadel. Best grappig natuurlijk dat je met een volstrekte vreemde binnen 2 minuten na kennismaking het al kan hebben over pijn in je kont! Dit is nu een typisch voorbeeld van het 4daagsegevoel, letterlijk én figuurlijk!

 

Vandaag ben ik weer een redelijk tijd binnen gekomen. Het was 13:25 uur. Het is mijn normale tijdstip van aankomst.

Bij de Wedren heb ik mijn drakebootmakker Peter Meeuwisse nog gezien. Nu heb ik eindelijk gezien dat hij wel degelijk de Vierdaagse loopt want vorig jaar ben ik hem nooit tegengekomen. Hij loopt de 40 km. Sinds ik vorig jaar over de telefoon tegen hem zei dat hij best een biertje mocht komen drinken bij de "grote jongens" (van de 50 natuurlijk) is het eigenlijk nooit meer ècht goed gekomen tussen ons.

 

Op het moment dat ik verslag aan het maken ben (ca 21:00 uur) is mijn maatje André (die ca 1,5 uur na mij binnenkwam) nog niet terug van de EHBO. Er waren namelijk weer blaren onder zijn tape ontstaan. Ik ben benieuwd met wat voor kunstwerk hij nu weer terugkomt.

Mijn blarenstand is vandaag: 0!

 

Morgen naar de zeven heuveltjes en naar de verschrikkelijk lus van Milsbeek. Ik ben benieuwd hoe ik daar weer doorheen ga komen.

 

Foto's van de tweede dag. Klik op de foto's om te vergroten.

 

Donderdag 21 juli: Dag 3

 

Gisteren waren we een beetje laat naar bed gegaan. Het was 23:15 uur toen André en ik tussen de warme lappen kropen! Een beetje laat als de wekker om 2:45 uur al gaat. De eerste paar uur heb ik zelfs nog liggen woelen dus reken maar uit hoeveel slaap ik heb gekregen. Gelukkig had ik 's middags nog zo'n 2 uur liggen slapen dus dat scheelde weer.

 

Vandaag heb ik kort na de start Marieke gebeld. Zij bleek met haar groep vlak achter mij te lopen.

Al keuvelend hadden we eigenlijk niet in de gaten dat we ineens toch wel een flink stuk op haar groep vóór liepen. Renzo is ons achternagekomen want hij wilde met ons meelopen. Jo, Arthur en René volgden daarachter.

 

We hebben een koffiestop gehouden in Mook. André kwam ook aan maar liep gelijk door want het ging wel lekker bij hem.

In Milsbeek had ik een afspraak bij het stulpje van de familie Pennings waar ik een bakkie kon komen doen en van het sanitair gebruik mocht maken. Nou stulpje??Het bleek een mooie villa te zijn.

Heerlijk om na het wcbezoek en het smeerritueel van een lekker kopje koffie en een koekje te kunnen genieten...

 

Ik kreeg vandaag nog een opmerking dat het verhaal van gisteren van de "wandelaars" beter niet gelezen kan worden tijdens het ontbijt. Tja, dit zijn nou eenmaal de waarheden van een Vierdaagse.

Nu we het er toch over hebben. 's Avonds heb ik met ingesmeerde wangen rondgelopen en de wandelaars is bijgetrokken! Vandaag helemaal geen last gehad. Wat een bevrijding was dit!

 

Ook wil ik nu nog even een opmerking over de verslaglegging maken. Er staan nog wel wat typefouten in maar ik ben meestal te moe om de spellingscontrole in te drukken. Dit ga ik nog wel corrigeren als ik weer terug ben van vakantie. Ook foto's zullen dan wel volgen. Misschien lukt het nog wel om vanavond wat foto's te plaatsen.

 

Na onze stop in Milsbeek begon mijn nachtmerrielus weer. Een lus van 10 km door de weilanden die dodelijk saai is. Renzo, Marieke en ik hadden allemaal een MP3 speler bij ons. Ik had er naast muziek ook Hans Teeuwen op staan. Dan is die lus wél snel voorbij.

 

Met de eerste heuvel in zicht zijn we gestopt aan de weg waar de 40 erbij kwam. We zaten in een weiland. André was er inmiddels ook weer bij. Ik dacht bijna zeker te weten dat ik 2 blaren had. Na grondig onderzoek bleek er niets te zitten. Een soort fantoompijn dus.....

Marieke had echter nog wel een paar blaartjes zitten. Ik heb haar geholpen met het doorprikken en intapen ervan. Daarna ben ik alleen weggegaan voor het laatste stuk: De Zeven Heuvelen.

 

In Oosterhout heb mijn eerste blikjes bier weten te scoren. Leuk om de reacties van de mensen aan de kant te zien als je met bier in je handen loopt. Dat gaat van afwijzend geroezemoes en wijzen tot uitroepen van: Kijk, die begrijpt hoe het moet!

In Berg en Dal nog twee blikjes gescored dus de laatste 10 kilometertjes gleden soepeltjes onder mijn voeten door.

Morgen de laatste dag en waarschijnlijk loop ik morgen om deze tijd trots met een "zesje" rond.

Morgen ga ik nog proberen om de Maas over te zwemmen naast de pontonbrug in Cuyk. Het hangt in ieder geval de stroming ter plekke en het weer af.

 

Foto's van de derde dag. Klik op de foto's om te vergroten.

 

 

 

Vrijdag 22 juli: Dag 4

's Ochtends vóór de start ging de telefoon en het was Bosso (Jos) de Zeeuwse Delftenaar van het wandelforum. Ik had hem tussen alle wachtenden al snel gevonden en we zijn samen van start gegaan. André ging vandaag zijn eigen race lopen.
Nadat we een kwartiertje onderweg waren kwamen we PeterB, Canadafreak uit Rotterdam (niet te verwarren met Peter Meeuwisse) tegen, ook van het "Walkers4Walkers" forum. Met z'n drietjes hebben we gezellig keuvelend de eerste kilometers van de dag weggelopen.
Al wandelend hebben we de koffie van de Shell pomp opgedronken maar Bosso wilde toch zijn traditionele "vierdedag koffiepauze" nemen ergens voorbij Sint Walrick.
Dus ben ik doorgelopen met PeterB die een zeer plezant gezelschap bleek te zijn. Een enkel "ja" of "nee" of "oh ja?" van mijn kant bleek voldoende om hem urenlang pratend aan mijn zijde te houden. Waar komt die piep nou vandaan die ik nog steeds in mijn linkeroor hoor?
Peter is een zeer ervaren 4Daagseloper (20 keer) en wist in Grave een goed café met lekkere tomatensoepvoor onze eerste stop . Het was hotel Oranje. Tegen de tijd dat zijn vrouw met zijn vriend het café binnenkwam stonden wij weer op om op weg te gaan richting Cuijk.
Onderweg hebben we nog een praatje gemaakt met een man en vrouw uit Hoek van Holland. Achterop hun jassen stond een reclame voor een autosloperij uit de Hoek. Dan maak je daar een opmerking over en direct loop je weer een half uur met die mensen te praten.

Ik was natuurlijk nog van plan de Maas over te zwemmen bij Cuijk. Het weer werd onderweg steeds slechter en Peter probeerde mij het plan uit mijn hoofd te praten. Ik had mijn zwembroek al aangetrokken dus ik was echt van plan een duik te gaan nemen. Onderweg in de lus van Beers naar Cuijk was het weer steeds slechter geworden en we kwamen ook Jakob van het forum nog tegen. Hij raadde mij de duik óók af.

In Cuijk voordat de 40 km erbij kwam was onze tweede stop bij café de Bond. Volgens Peter was het broodje kroket daar verschrikkelijk lekker. Ik heb dus een broodje kroket besteld bij de ober maar toen het broodje na 30 minuten er nog niet was heb ik een tafelgenoot die ook een broodje kroket bestelde maar mijn bestelling over laten nemen.....
Toen we café de Bont verlieten was het inmiddels tijd geworden om de poncho aan te trekken want de regen werd wat teveel voor mijn parapluutje. Het plan om te zwemmen was dus van de baan. Het lijkt me niet ècht geweldig om in de stromende regen je kleren weer aan te moeten trekken plus het risico om in dit weer het water in te gaan misschien wel wat te groot was. Hoewel ik eigenlijk denk dat het risico om op een hele warme dag het water in te duiken misschien nog wel groter is. Nou ja, volgend jaar weer een kans.
Al lopend door het feestende Cuijk werd ik ineens aan mijn poncho getrokken door Iris, het buurmeisje en vriendinnetje van mijn dochter Maxime. Zij trok me mee terug naar haar ouders en broertje. Zij waren in de buurt op vakantie en gingen naar Cuijk om eens het 4Daagsesfeertje op te snuiven. Later zouden zij ook nog de groep van Marieke en Jolanda tegenkomen die kort daarvoor een stop hadden gehad om wat bier te hijsen en net weer op weg waren. Wat jammer voor hun, moesten ze wéér bier drinken!

Inmiddels had ik van Saskia een telefoontje gekregen dat zij met de kids, mijn moeder en Els en Rinus (tante en oom) in Malden waren aangekomen en op bijna hetzelfde plekje als vorig jaar zaten.
Ik moest eerst nog een uurtje lopen voor ik in Malden aan zou komen. Ik zag Django in zijn militaire outfit en Maxime al staan voordat zij mij in de gaten hadden. Django stond met een schaal komkommerschijfje en salueerde naar de militairen die langsliepen. Zijn tas met hebbedingetjes was aan het eind van de dag dus flink gevuld. Hopelijk meer dan bij die irritante kinderen die bedelend hun hand omhoog houden en iedereen vragen om stickers, speldjes en andere dingen. Vaak lopen ze je ook nog even flink in de weg zodat je bijna je benen breekt over die kids. Die van mij heb ik geïnstrueerd dat vooral niét te doen.
Saskia had een heerlijk blikje bier en een bakje Katjang Pedis bij zich voor me. Dat was even lekker genieten.

Ton (van het forum) had zich bij ons gevoegd voordat we in Malden kwamen. Toen ik bij Saskia aankwam is PeterB doorgelopen en ben ik met Ton verdergegaan langs de Via Gladiola tot het eind.
Nadat ik bij Saskia ben weggegaan heb ik bij dezelfde slijter als vorig jaar nog een ijskoude sixpack met bier gescored.
Toen we bij de Scheidingsweg bij de laatste rustplaats van de militairen aankwamen werden we staande gehouden omdat er een fanfare de weg op kwam lopen. Niet alleen een fanfare maar ook gelijk de hele marine kwam erachteraan. Volgens mij was er geen enkele Nederlandse marineman meer op zee te vinden, die liepen allemaal daar en daarvoor moest ik wachten. Zwaar irritant natuurlijk. Het bleek de eerste fanfare van die dag te zijn, ik probeer altijd redelijk op tijd binnen te zijn zodat ik vóór de fanfare's binnen ben. Die gasten zijn namelijk nauwelijks in te halen op de Via Gladiola en ècht hard lopen ze ook niet!
Het hele peloton was volgens mij zéker 50 meter lang, zoveel mensen waren het. Gelukkig konden we ná de laatste marineman als eersten weer doorlopen. Er was dus naast het peloton een flinke ruimte omdat daar nog niemand liep, zodat we de hele groep snel konden inhalen en er geen last meer van hadden.

Van Bosso had ik afgelopen maandag een mooie Grolsch beugelflesbierblikhouder gekregen. Een mooi en vooral handig ding wat je om je nek kunt hangen. Je klikt er een blikje bier in. Bij voorkeur Grolsch natuurlijk maar Heineken past ook als er geen Grolsch aanwezig is maar dat ziet er gelijk minder uit natuurlijk. Je kan dan gewoon je blikje bier drinken alsof je het uit een flesje drinkt. Errug handig en volgend jaar zal het vast item in mijn rugzak zijn....

Op de Wedren is mij door de juffrouw achter mijn loket mijn medaille (het Zesje) aan mijn shirt gespeld. Volgend jaar moet ik weer voor een nummertje lopen. Ik moet nog 4 keer lopen voor een nummertje voordat ik eindelijk weer eens een nieuwe medaille zal krijgen. Maar de 10de wordt een mooie hoewel ik voorlopig deze ook helemaal top vind!

De groep van Marieke en Jo hebben het ook allemaal gehaald. Klasse jongens! Ze waren om 17:00 uur binnen en hadden flink wat biertjes gescored onderweg.

André heeft het ook gered en heb ik thuis in Oosterhout gezien toen ik daar opgehaald werd door Saskia en de kids. In de tweede poging eindelijk zijn kruisje binnen...... Volgend jaar weer André?

Van Peter Meeuwisse heb ik gehoord dat hij ook nog een keer de 50 km gaat lopen. Hij wil natuurlijk ook eens een keertje bij de "grote jongens" horen. Het zou een wereldprestatie van hem zijn, als 55 jarige de 50km lopen. Peter, doe het maar volgend jaar als ik met je meega op de boot.....

De familie Bosveld bedankt voor mogen logeren. Het was helemaal toppie (behalve de bonenschotel hoewel die wèl lekker smaakte)! Volgend jaar ga ik misschien met de boot mee naar Nijmegen maar wie weet hoe het loopt en ik slaap ik volgend jaar weer bij jullie.

Iedereen bedankt voor de vele telefoontjes en de SMSjes!

Foto's van de laatste dag. Klik op de foto's om te vergroten.

   
   
 

Verslagen van vorige jaren

 

 

Totalen per dag

  

 

 

Vertrektijd

Aankomsttijd

Bruto-tijd

Netto-tijd

Pauze

Aantal pauzes

Blaren

dag 1

 4:05 uur

 14:23 uur

10:18

9:28

50 min.

 2

 1

dag 2

 4:20 uur

 13:25 uur

  9:05

8:20

45 min.  2

 0

dag 3

 4:09 uur

 14:04 uur

  9:54

8:50

65 min.

 2

 0 

dag 4

 4:14 uur

 14:40 uur

 10:26

8:50

96 min.

 3  0

 

 

 

Wandeltrainingen

 

9 april   Duinenmars in Den Haag                     40 km

4 mei    Nacht van Juigalpa                               25 km

18 juni  Politie Haaglanden wandelmars             40 km

06 juli  Wandeling door het Westland                 40 km

 

                                                                      =====

            Totaal                                                145 km