Marjolein Ippel

Een korte kennismaking In Delft behoorde ik tot de laatste lichting die de 5-jarige studie deed. Goed ontwerponderwijs met daarnaast de specialisatie bouwtechniek om ook technisch goed onderlegd te zijn. In 1988 lagen de banen niet voor het oprapen en begon ik bij de woningbouwer Nevanco in Maarssen. Ik werd aangenomen als casco-deskundige, maar heb slechts ten dele als zodanig gefunctioneerd. Ik ontwikkelde me vooral als CAD-coördinator. In de beginfase van het geautomatiseerd tekenen werkte ik aan een methodiek om het tekenwerk van de tekenkamer efficiënt te maken en af te stemmen op het geautomatiseerde productieproces van de Heembetonfabrieken. Maar het architectenwerk lonkte natuurlijk en ik begon bij Kees de Kat in Utrecht als assistent ontwerper. Ik mocht met de St. Victorschool aan het werk. De architect Peter van Hoogmoed had een goed voorlopig ontwerp achtergelaten, voordat hij het bureau verliet om voor zichzelf te beginnen. Ik mocht er wat van gaan maken. Voor het eerst echte bestek- en werktekeningen. Maar ook op de bouw afspraken maken over de uitvoering. Heerlijk. De school kreeg de Archinormprijs omdat 'met beperkte middelen op een bestaande fundering een schoolgebouw met bijzondere expressie was gerealiseerd'. Na 2 jaar ging Kees de Kat op in het grote de Jong Hoogveld de Kat architecten. De sfeer veranderde en ik was toe aan iets anders. Tijdens het sollicitatie-gesprek bij Van der Breggen bespraken we o.a. een ontwerp voor een winkel die rondom een boom zou worden gebouwd. Het klikte. Tien jaar lang deelde ik wel en wee van het bureau. Ik werkte aan heel veel ontwerpen; van de Pier van Scheveningen tot een enkel woonhuis. Ik bekwaamde me in alle facetten van het architectenvak. Het bureau had veel expertise op het gebied van houtskeletbouw en wintertuinen die ik me eigen maakte. Na deze 10 jaar kwam een moment van bezinning. Mijn twee dochters hebben daar zeker aan bijgedragen. De gedachte aan een eigen bureau kwam met zekere regelmaat boven borrelen, maar het leek niet het goede moment. Ik koos voor een adviserende rol bij de gemeente. Duurzaam Bouwen was bij van der breggen architecten een belangrijk thema en bij de gemeente kon ik dit in breder verband op de agenda zetten. Mijn wereld vergrootte zich. Opdrachtgever, architect, aannemer werd overheid, burger, en professionals. Ik zette beleid uit, ontwikkelde een folder over duurzaam bouwen, maakte de pagina's voor de website die betrekking hebben op (duurzaam) bouwen en stimuleerde duurzaam bouwen in algemene zin. Maar het voelde wel als een intermezzo. Terug naar het architectenvak, maar dan wel zelfstandig. Een eigen bureau waarbij je je eigen signatuur verder kunt ontwikkelen. Waarbij andere zaken om de hoek komen kijken en alles weer een andere dimensie krijgt. Met veel plezier wordt er alweer sinds 2006 gewerkt aan diverse projecten van woonhuizen tot bedrijfsverzamelgebouwen, het verbouwen van een werkplaats tot een centrum voor bewust zijn of bijvoorbeeld het optoppen van een schoolgebouw.