E-categorie

In de E-categorie gingen 14 spelers de strijd aan, met als inzet drie bekers en één plaats voor het NK. Helaas moest de zieke Sebastiaan Broers, vorig jaar winnaar in de F-categorie, zich na de eerste ronde terugtrekken.
Er stonden zeven ronden op het programma; twee minder dan in het andere lokaal. Tijd genoeg dus, zeker omdat sommige ronden na een klein kwartiertje al helemaal gespeeld waren. In de loop van de dag werd het programma ingekort, zodat de prijsuitreiking eerder kon beginnen.

Na de tweede ronde waren er drie spelers die aan de leiding gingen: Tijmen Storm van 's Gravesande, Hawkie Chang en Michael Verlaan. Michael opende in ronde 3 tegen Hawkie een mij onbekend gambiet en kwam enkele pionnen achter. Maar hij hield wel de vijandelijke koning in het midden en sloeg met dame en loper toe op de halfopen e-lijn.
Tijmen behield ook zijn 100% score.
Corné Kroon en Bastian Wensveen gingen er eens goed voor zitten en na een lange partij bleek Bastian de sterkste; hij bleef daarmee op een half punt van de koplopers.
Op bord 6 voerde Patrick Roelofsen een mooie lokzet uit: hij liet zijn toren slaan omdat de toren van Jelle van Rossum gebonden was aan de onderste rij. Jelle sloeg de toren inderdaad, maar vervolgens zag Patrick het mat achter de paaltjes niet. Hij won uiteindelijk wel.

In de vierde ronde won Tijmen overtuigend van Michael en stond hij dus alleen op kop.
Hawkie herstelde zich door Felix Burgering te verslaan.
Een klein drama vond plaats in de partij tussen Tom Berkelmans en Axel Talens. Tom dacht mat te geven, maar Axel kon de schaakgevende toren nog slaan en won later.
Een bijzonder moeilijk eindspel had Thom Besouw tegen Patrick: koning, paard en loper tegen koning. Thom ("Hij geeft maar niet op!") mocht het 50 zetten proberen, maar kreeg het niet voor elkaar. Wat geen schande is, aangezien ook heel sterke spelers moeite hebben met deze lastige matvoering.

Tijmen leed in de vijfde ronde een gevoelige nederlaag tegen Bastian. Hij stond veel materiaal voor, maar ging pardoes mat. Zo ging Bastian, die alleen in de eerste ronde een halfje verspeelde door Jaap van den Berg met twee dames voor pat te zetten, aan de leiding. Lang kon hij daar niet van genieten, omdat Hawkie hem een ronde later de baas was. Hawkie liet zijn stukken goed samenwerken en joeg de zwarte koning mat. Met nog één ronde te gaan stond hij opnieuw met Tijmen bovenaan, en het onderlinge duel zou beslissend zijn. Beide spelers kozen voor een solide Italiaanse opzet. Tijmen probeerde een koningsaanval, maar die sloeg niet door toen de dames werden geruild. Een gelijke stelling bleef over, maar plotseling werd het evenwicht verstoord. Tijmen moest erkennen dat een gepend stuk geen goede verdediger is en verloor een toren. Sportief gaf hij de partij direct op en daarmee was Hawkie kampioen.
Als tweede finishte Bastian, die in de laatste ronde van de ver weggezakte Michael won. Charlotte Nurmohamed was het enige en dus ook beste meisje. Maar het had niet veel gescheeld of ze had twee bekers mee naar huis mogen nemen. Tijmen had echter iets meer weerstandspunten en werd derde.

Verslag: Colijn Wakkee


FGH-categorie

In deze groep waren 10 deelnemers. Om een goed en eerlijk toernooi te kunnen houden, werd een halve competitie afgewerkt. Omdat er drie leeftijdscategorieën waren en er ook meisjes, waren er meerdere kampioenschappen en plaatsen voor de NK te verdienen. Daarom bleef het tot het laatst spannend. En de deelnemers waren ook zo aan elkaar gewaagd zodat niemand voor het einde zeker was van het kampioenschap.

Vooraf was er een uitgesproken favoriet en hij won ook het overall klassement. Hij won alle partijen en werd verdiend kampioen in de F-categorie. Maar omdat er ook een deelnemer was die alleen de onderlinge partij verloor, bleef het tot het einde spannend. De verdiende kampioen, waar ik het over heb, is Sven Dijkhuis. Hij was wel de favoriet maar zoals in de sport wel meer blijkt is het vaak moeilijk om deze rol waar te maken. Voor Sven was dit niet zo’n probleem. Bas Papenhuijzen van ASVN werd even knap tweede. Hij had niet zoveel ervaring met dit soort toernooien maar dat weerhield hem er niet van om Sven het tot het laatst moeilijk te maken. Misschien kwam het door het thuisvoordeel.
Ook de nummer 3 verdient een vermelding. De derde prijs werd behaald door Ole Somers. Ik denk dat hij de minste zetten van alle deelnemers heeft gedaan. Een paar maal won hij met herdersmat en ook in andere partijen bouwde hij een aanval op waarmee hij snel mat gaf.
Alle drie plaatsten ze zich voor de NK in de categorie F.

De volgende in de einduitslag was Ruurd Besouw. Het bijzondere was dat hij de enige deelnemer uit de categorie G was. Maar meer bijzonder was het dat hij tussen 7 deelnemers uit de F-categorie maar mooi vierde werd met 6 punten uit negen partijen. Hij verdiende daarmee ook een plaatsje op het NK in zijn categorie. Gezien zijn score was dat ook dik verdiend.

Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Jelle de Bruijn. Hij vertegenwoordigde in deze groep samen met Roeland Schuiling de H-categorie. Deze kinderen waren dus jonger dan de anderen en je kunt ook niet verwachten dat ze de hoogste plaatsen voor de ouderen kinderen zouden wegkapen. Dit gebeurde ook niet maar ze konden zich allebei goed handhaven. Jelle haalde 4½ punt en 50% en werd dus verdiend eerste in de H-categorie en gaat dus ook naar de NK.
Roeland bleef steken op 2½ punt omdat hij na een taaie strijd verloor van de overall kampioen. Een erg goede prestatie tussen al die oudere kinderen.

De strijd tussen de twee deelnemende meisjes werd eigenlijk in de onderlinge partij in de 7e ronde beslist. Het was een spannende partij. Al gauw waren er een hoop stukken van het bord verdwenen. Ik dacht dat het wel remise zou worden want beiden hadden al eerder remise gespeeld. Dit kwam omdat er in eerdere partijen vaak een moeilijk eindspel op het bord kwam en de meisjes niet wisten hoe mat te moeten geven zonder dame. Dan wisten de jongens het wel zo te spelen dat het pat was als de meisjes hulp kregen van een extra dame op het bord.
Ik heb wel gehoord dat er in de toekomst gewerkt zal worden aan de eindspelen zodat de meisjes wat gemakkelijker op mat kunnen geven in een eindspel. De partij liep anders. Met slim spel riep Minoes Marien de hulp in van een nieuwe dame en bereikte een gewonnen eindspel. Ze won een spannende partij van Demi van Rij en werd daarmee het beste meisje in de F-categorie. Ze haalde ook iets meer punten tegen de jongens. Daardoor gaat ze naar de NK voor de meisjes in haar categorie.

Er vielen in deze poule toch opvallend veel remises. Dit is een teken dat de partijen vaak spannend waren en het verschil in kracht niet zo groot was. Opvallend was dat vanaf plaats 5 t/m 10 alle schakers één of meerdere malen remise speelden. Minoes speelde in de 6e ronde tegen Lennard de Jong en liet Lennard ontsnappen met een remise. Ze kon ondanks meer stukken op het bord geen mat geven binnen 50 zetten en het werd toen reglementair remise.
Jasper Visser had ook een keer geluk door pat gezet te worden in een slechtere stelling. Zo haalde iedere speler de nodige punten binnen alhoewel er natuurlijk ook spelers waren met de minste punten. Zowel Marloes, Lennard als Jasper haalden 1½ punt. Gezien de krachten van de andere schakers geen slecht resultaat. De bovenste vier wonnen van alle andere deelnemers en bepaalden de bovenste plaatsen door de onderlinge partijen. De andere zes spelers waren erg aan elkaar gewaagd en hebben de resterende punten zonder grote verschillen verdeeld.

Het meeste viel mij, als zaalleider, het enthousiasme en de sportiviteit van alle deelnemers op. Als iemand de klok vergat, werd dit gewoon gezegd en als iemand naar toilet moest werd de klok stilgezet. Alle spelers wilden proberen met schaken te winnen en niet door de klok. Het enthousiasme bleek uit de vragen om met de volgende ronde te beginnen. De spelers wilden liever schaken dan in de recreatiezalen te kijken naar een DVD. Zo kon ik als zaalleider genieten van vele sportieve partijen en enthousiaste jonge schakers.
Ik weet zeker dat we in de toekomst nog veel van deze schakers zullen horen en veel goede uitslagen tegemoet kunnen zien.

Verslag: Kees Steenbergen