Geplaatst door Ilse op 16 April 2010

Hallo allemaal! Het is weer tijd voor een update!

Vandaag ben ik precies 15 weken oud en het gaat nog steeds uitstekend met me. Ik heb vorige week mijn eerste zwemles gehad! Nou ja, eigenlijk mijn tweede zwemles, want ik ging op eerste paasdag op visite bij Ilse's moeder en daar ben ik per ongeluk in de vijver gedoken... ik kwam er heel heldhaftig weer uit en aangezien ik meteen weer op Ilse afrende om te spelen leek ik er niet echt van onder de indruk te zijn.

Maar ja, mijn vrouwtje dacht dat het dan ook maar tijd werd voor een echte zwewmles en dus kreeg ik die op ddie lekkere warme dinsdagavond vorige week bij de Galderse Meren, en ik heb daar behoorlijk van genoten! In het begin wilde ik het water echt niet in (en het was nog wel zo'n mooie dag) maar Ilse had een hele gemene truc... zij sprong namelijk zélf het water in en riep mij bij zich! Tsja toen moest ik wel, want ik hou er écht niet van om niet bij mijn vrouwtje te zijn en dus stapte ik met veel gepiep toch héél voorzichtig het water in. Hier werd ik uitgebreid beloond en toen gingen we gelukkig snel het water weer uit.

Nadat we nog wat verder liepen kwamen we bij een strandje uit en hier waren héél veel honden in het water aan het spelen. Dit was echt heerlijk, al hadden ze niet allemaal zoveel interesse in mij. Met een aantal honden kon ik heerlijk dollen, en Ilse kon meteen even oefenen met het roepen van mij als ik door zulke sterke prikkels wordt afgeleid. Dit gaat ook iedere dag beter en als ik naar mijn vrouwtje ga dan ga ik ook met de volle 100%, door bossen en struiken en mensenbenen heen hoor!

Na een tijdje werd het wat rustiger aan het strandje en waren wij er alleen nog met een stel dat hun hondje probeerde te laten zwemmen. Het vrouwtje wilde nu wat foto's van mij maken en dus liet ze me uitgebreid poseren. Maar wat er toen gebeurde... ik sprong gewoon pardoes het water weer in! Het andere stel riep hun hondje het water in, en ze hadden ook een mooie bal, nou die wilde ik wel hebben en dus ging ik hem gewoon halen...! Toen mijn vrouwtje ook mijn bal nog eens ging gooien werd het helemaal leuk! Ik had echt de smaak te pakken gekregen en bleef er keer op keer ingaan. Echt zwemmen heb ik niet gedaan, want ik bleef natuurlijk wel op een veilige diepte, maar ik ging toch tot mijn buik het water in en gaf er niets om toen Ilse ook nog eens een handje vol water op mijn rug en hoofd spetterde.

Daarna heb ik nog heerlijk kuilen gegraven en toen kwamen er weer een hoop grote honden aan die héél enthousiast kwamen spelen. Daar zat ook een grote Mastiff bij die ik helemaal mocht aflebberen, maar toen hij onverwachts ineens achter me stond schrok ik daar wel een beetje van en zocht ik toch wat veiligheid tussen de benen van Ilse. Jammer genoeg was het toen weer tijd om terug te gaan en heb ik mijn bal vanaf het strandje naar de auto in mijn bek gehouden.

Ilse had trouwens ook haar eerste ervaring met hondenbaasjes die ze niet zo leuk vond. Alle honden mochten hier namelijk los zwemmen en lopen en ik mocht dat ook. Bij het verlaten van het strandje liep ik ook nog los mee en kwam toen mensen met een klein hondje tegen. Ik vind alle honden nog altijd superleuk, vooral als ze klein zijn (bij die héle grote ben ik nog wat voorzichtiger), en dus ging ik er druk kwispelend op af. Ilse had mij misschien bij zich moeten houden, maar omdat het hondje zo klein was en het een losloop gebied was én ik ook nog eens heel lief ben voor andere hondjes liet ze mij even snuffelen. Helaas begon het vrouwtje van die andere hond heel hard te schreeuwen, pakte direct haar hondje op (daar snapte ik echt niets van!) en zei tegen haar dat ze niet goed bij haar hoofd was en dat het onverantwoord is om zo'n gevaarlijke hond als dat ik ben los te laten lopen! Ilse riep mij bij zich en zei dat het hier een losloopgebied is voor alle soorten honden en ik nog maar een pup ben en geen hondenverslinder, maar dat drong niet echt door... wel moest ze erg in zichzelf lachen toen ze zich bedacht dat ook deze mensen naar het strandje liepen en binnen enkele seconden die enorme Mastiff over zich heen zouden krijgen, want als ze mij al eng vonden...

En toen was het alweer tijd om echt naar de auto te gaan. Ik nam mijn bal in mijn bek mee en liep heerlijk parmantig rond zoals ze dat van mijn gewend zijn. Aangekomen bij de auto werd ik heel enthousiast begroet door de mensen die naast ons geparkeerd stonden. Zij hadden zelf een héle mooie Duitse Herder Langstockhaar en vonden mij ook een plaatje! En ik genoot natuurlijk wéér van alle aandacht! En tsja, aan de andere kant naast ons stond de auto van het stel dat ons zo onverantwoordelijk vond en zij kwamen tegelijk met ons bij de auto's aan. Blijkbaar was het dus inderdaad niet zo goed bevallen op het strand... Ilse liet mij netjes zitten, gespte mij in de auto en toen gingen we weer naar huis.

Nog een laatste nieuwtje voordat ik afsluit...ik ben aan het wisselen! Ilse had al een paar dagen het vermoeden dat het eraan zat te komen, want ik begon sinds zondag echt enorm te kauwen op alles dat los en vast zit en was soms echt even helemaal dol. Toen ze bij Johan en Ronald op de site keek zag ze dat mijn broer Axel al begonnen was met wisselen en werd haar vermoeden verder bevestigd. Gisteren verloor ik mijn eerste tandje. Helaas kon Ilse die niet vinden, maar een paar uur later kwam ook mijn tweede voortandje eruit en die heeft ze wel gevonden. nu heb ik dus een heel grappig bekkie! Mijn grote-hondentanden kun je al wel heel goed zien. Onvoorstelbaar toch dat zulke kleine tandjes zó scherp kunnen zijn he?

Geplaatst door Ilse op 03 April 2010

Gisteren is Luka, de DH van mijn ouders ingeslapen.

Het ging al geruime tijd niet lekker met onze Loek, vorig jaar is er een gezwel bij hem geconstateerd en daar is hij ook aan geopereerd. Er was al gezegd dat er een groot risico was op aantasting van andere organen, maar hij moest niet door het hele medische circus gaan. Na zijn operatie herstelde hij redelijk goed en hij zou zijn oude dag op zijn eigen tempo doorbrengen als dat dit pijnvrij kon.

Het afgelopen jaar was er een van sjokken, eten, kroelen en slapen, maar hij was nog altijd even vrolijk en nog steeds zeer eigenzinnig. Vijf weken geleden is Aik bij mij gekomen, en mijn grote wens dat mijn Loek mijn pup nog mee kon maken is daarmee werkelijkheid geworden.

In de afgelopen vijf weken zijn we zeker twee drie keer per week op bezoek gegaan, en na een wat snauwerige eerste ontmoeting werden de twee al snel dikke maatjes. Samen wandelen was een genot, beiden in hetzelfde tempo, de senior en de junior. Vorige week leefde Loek zelfs nog helemaal op met die kleine, en ging het water in voor een voorzichtig bad! Stoeien, likken en een beetje plagen, het was echt genieten.

Voor volgende week hadden we Aik's eerste zwemles gepland, met Luka voorop. Helaas mag het niet zo zijn.

Gisteren kwam ik met Aik bij mijn ouders aan, en toevallig kwamen ze net met Luka terug thuis. Het ging duidelijk niet goed want hij kon niet goed zitten of liggen. Aik erbij terwijl hij zijn draai niet kon vinden was een beetje veel voor Luka, dus ging ik met Aik boodschappen doen en kocht onderweg nog een harinkje voor beiden, Luka's favo hapje.

Terug aangekomen bij mijn ouders ging het nog altijd niet lekker al smaakte de haring wel. Ik vroeg mijn ouders mij te bellen als ze meer wisten. Toen ik thuiskwam ging de telefoon, de dierenarts had direct tijd en ik vertrok zonder Aik weer naar ons huis. Liggen was te pijnlijk en dus hebben we met zijn vieren de laatste wandeling gemaakt.

Grotendeels dezelfde route als 12 jaar geleden, zijn eerste wandeling, ook wij met zijn viertjes. Dit keer zou het de laatste zijn.

Bij de dierenarts aangekomen kregen we het nieuws wat we al verwachtten. Waar ik al een tijdje bang voor was werd werkelijkheid. Kanker (waarschijnlijk in de milt) had voor cystes gezorgd, en deze waren geknapt, geen redden aan, en opereren vonden wij onmenselijk. Samen naar een andere kamer gegaan, waar hij een narcoseprik kreeg. Met zijn vieren hebben we daar gezeten, totdat hij langzaam wegzakte. "Ga maar lekker slapen, lapie doen", het kreeg ineens een heel andere betekenis. Toen de arts terugkwam bleek dat de aderen niet goed zichtbaar werden op de poot, en zo ging die laatste grote spuit recht in zijn hart. Twee seconden, meer was het niet, en toen was hij weg.

Terug naar huis, Luka mee achterin de auto, samen begraven. Een penning wilde ik graag houden voor bij Aik aan de riem, Luka's riem en mand blijven daar, deze worden door Aik gerfd. Zoveel verdriet, ik kon het me niet indenken.

En dan ga je naar huis, waar je eigen monstertje wacht. Een enthousiaste begroeting was het wel, maar ook heel kalm. Tranen werden vakkundig weggepoetst, de rest van de avond was voor ons twee, kop op mijn benen en diepe stilte. Vandaag na de cursus op bezoek bij mijn ouders. Aik blafte aan de deur, maar geen reactie vanuit het huis. De kamer in, de keuken in en de tuin in staren. Geen Luka. Etensbak nog in de gang, mand nog in de kamer, maar er mist iets. Ook Aik merkte het. Blaffen naar de tuin, ook daar geen reactie. Het was leeg.

En dan is daar die kleine donder, die eigenwijsheid, die speelsheid, je ziet Luka weer voor je als pup. Het is hem niet, maar het neemt wel een klein stukje van je pijn weg. En de rest, dat moet slijten.

Geplaatst door Ilse op 31 Maart 2010

Nou zeg, ik heb weer een hoop meegemaakt hoor! Allereerst moest ik wel twee keer naar de dierenarts voor mijn negen weken en twaalf weken entingen. Maar ik was echt een kanjer hoor. Ik laat ze gewoon van alles met mij doen en geef geen kik! Ik ben nog steeds heel erg gezond en woog met negen weken 9 kilo, en met twaalf weken (bijna dertien) zat ik op 12,6 kilo. Ik groei dus als kool! Mijn oren staan nu ook beiden, knap he? Hoe veel dat ik eet is echt niet normaal... het is een wonder dat ik zo netjes op gewicht blijf want ik jat als ik de kans krijg alles weg van andere honden (groot of klein) en ook bij mijn baasjes wil ik dit nog wel proberen, maar dan worden ze hl erg boos!

Ook zit ik inmiddels op puppencursus, en dat is echt een feest! Ze hebben daar hl veel honden en daar kan ik heerlijk mee spelen. Mijn baasjes zijn ook hl trots op mij, want ik ben natuurlijk echt een kanjer! Naar het vrouwtje toerennen terwijl er andere pups langs de kant staan vond ik geen probleem. Ik ging zelfs nog netjes zitten ook toen mijn halsbandje omging en ik volgde los naar de plaats terug, waar ik aangelijnd werd en netjes op commando aan de voeten van Ilse ging liggen. Tsja, een beetje een patser ben ik wel, haha!

Maar ik doe meer leuke dingen hoor! Zo ga ik ook graag met mijn baasjes naar het bos. Daar kun je heerlijk lopen en spelen. De eerste keer dat we daar kwamen was er een schoolklas aan het sporten, en toen kwamen alle kinderen om mij heen staan om met me te knuffelen en spelen! Eerder deze week heb ik in het bos ook een nieuw vriendje gemaakt en zijn de baasjes samen met mij en mijn nieuwe vriendje een stukje gaan wandelen. Dat was geweldig, maar helaas mocht ik nog niet zo ver en moesten wij halverwege weer omdraaien.





Ook heb ik vorige week Ronald en Johan op bezoek gehad, samen met mijn mama Faiza en zus Asja! Dat was echt geweldig! Vooral mijn zus is echt superleuk om mee te spelen. We zijn er nog steeds niet over uit wie er nu de baas is (nou ja, ik wl, maar zij denkt er anders over...en heeft best scherpe tandjes :-( ...) en mama, nou ja ook hier liet ik weer even mijn varkentjes kant zien, want van alle kinderen was ik de enige die nog even ging kijken of er toch nog wat lekkers te halen viel bij mama! Maar helaas, pindakaas, alles was op!

Oh, en weetje wat ook echt fantastisch is? De baasjes hebben een auto gekocht! Nu heb ik mijn eigen riem (nou ja, meer een pak!) gekregen en zit ik op de achterbank. Samen met mijn vrouwtje ben ik aan paar keer naar het winkelcentrum geweest, en dat is echt een feestje. Iedereen roept naar mijn vrouwtje en mij dat ik z'n knapperd ben, en ze vragen vaak wat voor een ras dat ik nu ben. Kinderen roepen ook vaak dat ik wel een babywolf lijk, dan moet mijn vrouwtje toch wel hard lachen hoor, maar ik voel me er heel stoer door!

En weet je... winkelen is LEUK! Eerst gaan we naar het tuincentrum, daar heb je veel speelgoed en eten en krijg ik altijd wat lekkers, dan gaan we naar de freerecordshop word ik geknuffeld. Vervolgens gaan we langs de visboer, waar het vrouwtje een harinkje koopt voor haarzelf, de baas en mij en dan gaan we naar de Primera, waar ik ook lekkers krijg van de meneer die ook een hond heeft in de winkel. Als laatste gaan we dan nog naar de dierenwinkel voor mijn voer, en ook dr krijg ik wat lekkers. Mijn vrouwtje vind het vaak wel goed, zolang ze eerst netjes vragen of ik wat mag n ze me eerst even mooi laten zitten. Maar ik ben toch wel blij met mijn snelle spijsvertering, want pfoe... ik wordt wel verwend zo!



Dikke lebber van Aik!

Geplaatst door Ilse op 08 Maart 2010

En toen was het al weer donderdag! Op donderdag vertrok Remco naar Hongarije en moest Ilse het dus even helemaal alleen doen. Ik dacht, dat is makkelijk voor mij! Maar daar moest ik toch van terugkomen... Ze nam me namelijk mee met de bus om naar de stad te gaan! Oh oh wat is dat toch spannend! De bus vond ik niet zo spannend, maar in de stad waren vl honden. Ik heb daar heerlijk gespeeld met een negen weken oude teckel en ook nog met een grote labrador (die leek trouwens helemaal niet op Vledder... gek hoor!). Toen mocht ik ook nog even mee een winkel in en was het al weer tijd om terug naar huis te gaan. Weer de bus in, op de arm van Ilse en toen heerlijk geslapen thuis. Helaas was Ilse wel even van slag toen we thuis kwamen, want Beer, n van de cavia's, was overleden toen we thuis kwamen. Ilse zei me dat Beer al oud was en door zijn suikerziekte helaas een infectie opgelopen had. Hij werd wel behandeld en deed het juist weer heel goed, dus was het toch best onverwacht. Gelukkig was ik er wel om haar af te leiden.

En toen kwam vrijdag... Ilse was natuurlijk ERG trots op mij omdat ik zo netjes alles buiten deed, behalve als zij zelf te laat was, nou vrijdag had ik erg geen zin meer in hoor. Ik was braaf genoeg geweest en toen de vader van Ilse langs kwam begon ik als een gek in huis te plassen! Drie plassen in een uur, en ze moest de rest van de dag achter mij aanlopen met doekjes en schoonmaakmiddel! Aan het einde was ze helemaal doodop en ik trouwens ook...

Zaterdag kwam Remco weer terug, en dat was feest hoor! Ik heb heerlijk gestoeid! Helaas had Ilse wel het schema van slapen en plassen een beetje aangepast omdat ik vrijdag zoveel in huis geplast had. Dus ja, toen koos ik eieren voor mijn geld en ben ik weer netjes buiten gaan plassen. Hiervoor werd ik wel steeds uitbundig beloond, en dat vond ik heel erg prettig. Nu doe ik iedere keer buiten een plas (zelfs als ik niet zo hl erg nodig moet) want ze zijn dan z blij met me! Goed he? Tsja ik word best wel een grote kanjer hoor! Oh, en nog een leuk nieuwtje; vanaf donderdag is mijn rechteroor kaarsrecht overeind gaan staan en niet meer naar beneden gegaan! Ook mijn linkeroor gaat steeds hoger hangen en ik zie er meteen een stuk volwassener uit nu. Ilse zegt dat mijn oren best wel weer kunnen gaan hangen na een tijdje, maar dat zien we dan wel weer. Tot snel!

Dikke lebber van Aik!

Geplaatst door Ilse op 08 Maart 2010

Nou jongens, het was me wel een weekje hoor! Ik ben in een week tijd hl erg veranderd zeggen mijn baasjes, en eerlijk gezegd voel ik me ook anders, een stuk zelfverzekerder en baldadiger! Op zaterdag zijn Ilse en ik opgehaald door Thrse om daar thuis te gaan kijken en Ilse's oude hond Luka te ontmoeten. Luka is van Ilse's ouders en is een oude Duitse Herder opa van 12,5 jaar die ik erg interessant vond. Helaas vond Luka mij iets te druk en snauwde hij me behoorlijk af als ik weer eens in zijn lip ging hangen. Daarna liepen we de straat uit om ook nog even bij de Berner Sennen Lizzy te kijken van Ilse's oom. Lizzy was heel lief voor mij, maar leek een beetje op Celtic. Ze was namelijk ook erg voorzichtig en bang om op mij te gaan staan. Daarna zijn we weer naar huis gegaan, want het was genoeg voor die dag.

Op zondag heb ik Sanne de zus van Ilse ontmoet. Zij was ook al eens mee gaan kijken toen ik nog bij Johan en Ronald woonde en Sanne vond mij erg lief, maar schrok wel een beetje toen ze doorhad dat mijn tandjes inmiddels wel heel scherp zijn geworden! Maandag en dinsdag heb ik vooral met Remco gespeeld omdat Ilse er 's middags niet was, en ik heb het hem goed moeilijk gemaakt hoor! Hij zei tegen Ilse dat hij het als hl hard werken heeft ervaren. Ilse moest daar wel om lachen en zei dat zij wel gewend is om de hele dag poep en plas te ruimen en op te letten wat puppies doen. Maar volgens mij had ze het toen wel over mensenpuppies, en dat is toch echt wel anders! De rest van de week volgt snel!

Dikke lebber van Aik!

Geplaatst door Ilse op 07 Maart 2010

De eerste week is inmiddels alweer voorbij, wat gaat dat hard zeg! Ongelofelijk hoeveel je in een week tijd kunt meemaken en leren, zowel de baasjes als ikzelf...

De eerste dag verliep heel erg vlotjes, mijn nieuwew baasjes waren op tijd bij Johan en Ronald (dit keer niet te ver doorgereden of last van gladde wegen) en aldaar gekomen mochten zij na een bakkie mijn staart knippen. De vader van Remco schrok zich werkelijk ene hoedje toen hij dat hoorde, maar het werd hem gelukkig al snel duidelijk dat mijn staart er niet cht af zou gaan.

Na het knippen van de staart en het tekenen van de papieren kwam toch al heel snel het moeilijke gedeelte; afscheid nemen. Ik heb nog even alle honden gedag kunnen zeggen en met Johan en Ronald kunnen knuffelen voordat ik dan echt met de auto en de nieuwe baasjes meemocht. Tsja, en toen die auto eenmaal startte had ik het best even moeilijk hoor! Ik keek steeds over de schouder van Ilse om mijn huis te kunnen zien en heb toch nog wel wat gepiept voordat ik in slaap viel.



Gelukkig wachtte me in mijn nieuwe een hele hoop afleiding. Een eigen bench, speeltjes en hele vreemde wezens met lange oren die ik best een beetje spannend vond. Ik gedroeg me eigenlijk meteen al behoorlijk stoer en aarzelde niet om te drinken, eten, plassen en poepen (dit deed ik heel netjes buiten). Ook wist ik precies hoe ik mijn nieuwe baasjes uit moest dagen om te spelen, maar van dit alles en de hele lange dag werd ik wel heel erg moe, en dus ben ik als een blok in slaap gevallen.

Jullie horen snel meer over mijn eerste week, maar mijn baasjes hebben hun handen vol aan mij dus duurde het even voordat alles online staat. Tot snel!